Tuesday, August 08, 2006

Να 'ναι καλοφέγγου σαν πεθυμήσεις αχινό

Όσο γεμίζει το φεγγάρι, συντελούνται τα μύρια όσα στη φύση γύρω. Ακούγεται, πως και μέσα μας συντελούνται διάφορα, μάλιστα δε εντοπίζονται σε κορύφωση τη βραδιά της Πανσελήνου.
Δεν ξέρω. Κι αφού δεν ξέρω δεν θα το συζητήσω. Για όσα «φταίνε τα φεγγάρια», και για όσα ακόμα δεν έχουν φταίξει, αφήνουμε συχνά να μιλάνε οι ποιητές. Αυτοί συχνά έχουν καλύτερη γνώση και της αστρονομίας και της ενέργειας που εκλύουν τα ουράνια σώματα.

Το δικό μου θέμα είναι γαστρονομικό. Η σκέψη μου γυρίζει σ’ ένα γεγονός που από τότε που μπουσούλησα τον κόσμο γνωρίζω σαν δεδομένο. Σαν μια σταθερά που επιβεβαιώνεται αδιαλείπτως. Όσο γεμίζει το φεγγάρι, τόσο γεμίζει κι ο αχινός κουλούρα. Αυτό από μόνο του αρκεί για να πεισθούμε ότι υπάρχει κάποια συνάρτηση ανάμεσα στα επίγεια και στα επουράνια. Δεν είμαστε τέλεια αποκομμένοι. Δεν σημαίνει όμως αυτό υποχρεωτικά ότι γεμίζει και το δικό μας σαρκίο «κουλούρα» σαν όπως γεμίζει το καυκί του αχινού.
Όλα αυτά τα προλογικά για να πω απλά ότι τρελαίνομαι κάθε που ακούω για ερωτισμό που πηγάζει από την κατανάλωση διαφόρων τροφών και ματζουνιών. Ιδιαίτερα για τα θαλασσινά για τα οποία πολλά ακούμε να λέγονται. Το πιο σίγουρο πάντως είναι ότι ευθύνη έχει πρώτα το σχήμα της τροφής και δευτερευόντως η ουσία. Αρκεί να δούμε π.χ. τα όστρακα: κυδώνια, στρείδια και κυρίως γυαλιστερές, με την υγρή τους σάρκα και την προσομοίωση θηλυκού –τα «διεγερμένα πέταλα ροδαλής θηλύτητας»- ή τη ρίζα του τζίνσενγκ, το κέρατο ρινόκερου, τ’ αμελέτητα, τα φαλλόσχημα μανιτάρια, τα πέη και τα κλέη αλόγων, φαλαινών και άλλα τέτοια γαργαλιστικά, των οποίων η «δύναμη» πολλά υπόσχεται.
Ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη στον μύθο έχουν οι πωλητές όλων αυτών των προϊόντων. Θυμηθείτε αυτά που πουλάνε οι πονηροί Τούρκοι στο Μισίρ - παζάρ σαν «Turkish Viagra», μέλι, καρύδια, σύκα κι άλλα μαγικά για Αμερικανάκια.
Όσοι την πέφτουν στα μαγαζάκια της Χαραυγής, του Αιγάλεω, της Χαλκίδας, της Νέας Αρτάκης, της Λαμψάκου, της Κρήνης, του Καλοχωρίου, ας μην ελπίζουν ότι σώνει και καλά ανεβάζοντας τον λογαριασμό σε κυδώνια και γυαλιστερές, ανεβαίνει και η libido. Κυρίως μην ελπίζουν πως αυτό μπορεί να προκύψει μ’ ένα πιατάκι λειψής αχινοσαλάτας, πολλές φορές μάλιστα από κονσέρβα εισαγωγής, αδιάφορο αν από την Κίνα ή τη Χιλή βαστά η σκούφια της.
Αύριο λοιπόν θα πάρω ένα πιρούνι, ένα μποσάκι λαδόξιδο, έναν πούλο ψωμί ψημένο στα ξύλα, ένα μπουκαλάκι ούζο και λίγες ντομάτες. Θα πάρω τον Αντώνη μαζί μου, τη Μάρω και τη Φρατζέσκα.
Θα βουτήξω σε μια ερημική της νήσου παραλία και μην περιμένετε από μένα να μαρτυρήσω τον τόπο (θυμάμαι τον Πανάγο):

«Σταβέντο του Κάτω Μύλου,
στα ρηχά,
είν’ ένα βραχάκι που κάνει κιοχλιό.
Δεν θα σου το δείξω,
για να μη με ψαρέψεις».

Πανάγου Αξιώτη, «Ποιήματα και ρίμες»
εκδ. Η Μυκονιάτικη, 1993


Ο καλός αχινός αλιεύεται με βουτιές. Πολλές βουτιές - πολλοί αχινοί. Αρκεί ένα πιρούνι ή ένα απλό θαλασσόξυλο για να τον ξεκολλήσεις απ’ τον βράχο και μια σακούλα, η οποία οφείλει να γεμίσει ως απάνω για να φτουρήσει το γεύμα. Με το πιρούνι ανοίγουμε σαν κονσέρβα τον αχινό κρατώντας τον με το στόμα προς τα πάνω. Στόμα είναι το τμήμα εκείνο που είναι γνωστό σαν λύχνος του Αριστοτέλη. Τινάζουμε καλά να αδειάσει από τα διάφορα υπολείμματα της τροφής του γιατί είναι πικρά και αφήνουμε μόνο τα αβγά –την κουλούρα του- ξεπλένουμε στη θάλασσα και πιάνουμε τον επόμενο. Τους ανοίγουμε όλους, λαδοξιδιάζουμε και αρχίζουμε τις παπάρες.
Αν βέβαια έχουμε αποκλειστικά δικό μας ένα καβάκι αχινούς και κυρίως την όρεξη και τον χρόνο να τους αλιεύσουμε, μπορούμε ή μάλλον επιβάλλεται χωρίς λαδόξιδο να απολαύσουμε τους αχινούς. Το λαδόξιδο δεν μπαίνει σαν ενισχυτικό γεύσης, αλλά για να φτουρήσει ο μεζές.

Αύριο «θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό», όχι ακριβώς νερό, αλλά εκείνο που κρύβει μέσα του ο αχινός, τη νότα υψηλής γευστικής απόλαυσης που πίνεται από τη φούχτα και δεν συναντάται σε καμιά αχινοσαλάτα εστιατορίου ευτυχώς.
Αύριο το φεγγάρι του Αυγούστου θα ‘ναι γεμάτο για τα καλά, κι εγώ θα πιστοποιήσω πάλι του λόγου το αληθές, το σχετικό με του αχινού την κουλούρα, με πολλές βουτιές και κλειστό κινητό. Όχι τίποτ’ άλλο, αλλά καθώς λένε στο νησί, από μεθαύριο που έχουμε κακοφέγγου, άμα επιθυμήσει η γούλα μου αχινό:

«α, δε βρω την κουλούρα του
θα φάω τη σκατούλα του»

Ο αχινός είναι από τις γεύσεις που σε σημαδεύουν. Δεν έχω νοιώσει το ίδιο με καμιά άλλη τροφή στη ζωή μου. Γευστικός σαν τον έρωτα, χυμώδης σαν ώριμο ροδάκινο, μέσα κι έξω όμορφος σαν κορίτσι, πικρός σαν το δάκρυ, σφύζων σαν ψαριού μυαλό, απαλός σαν "της ποίησης το θαλασσινό μετάξι".

Με ποίηση λοιπόν του Χάρη Βλαβιανού, από τις «Θαλασσινές περιπέτειες», εύχομαι τα καλύτερα για τα φεγγάρια που θα‘ρθουν:

"Η ποίηση
Είναι ένας ωραίος
Μαύρος αχινός
Κάτω απ’ τη γλώσσα σας.
Δεν έχετε παρά να τον πατήσετε
Για να νιώσετε τη γλύκα.
"

Υ.Γ. "Κούντηξεν ο λύχνος την εσπέρα" κι ήρθε κιόλας το αύριο. Ώρα μεσάνυχτα. Ξημερώνει η 9 Αυγούστου του 2006. Να πω καλημέρα.
Καλημέρα!

Labels:

33 Comments:

Blogger Composition Doll said...

Με κάνατε να πεθυμήσω αχινό.
Και, αν σκεφτεί κανείς πως δεν τους τρώω, είναι εντελώς αξιοπερίεργο.

Προφανώς φταίει η εκπληκτική (περι)γραφή σας.

My compliments!

August 09, 2006 1:55 AM  
Blogger landlord45 said...

Ιερόσυλος θ ακουστώ μετά από την κατανυκτική λειτουργία σας αγαπητέ αλλά αυτό που με συγκίνησε μέχρις δακρύων δεν ήταν τόσο ο "ανοιχτός αχινός" αλλά το "κλειστό κινητό".

Ισως γιατί μόνο αυτό μπορώ να πράξω κατά γράμμα ανήμερα πανσέληνου , άντε να σφάξω και καμιά ντομάτα πλάι στα νερά του Κόσυνθου.

Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ τι μπορεί να σου κάνει ένας σουγιάς και ένα σπίρτο που δεν υπάρχει...

August 09, 2006 9:14 AM  
Anonymous Dr. Kotsanoloγοs said...

Από τη ζέστη στα κρύ ακαι από τον ήλιο στη βροχή.
Εμείς αγαπητέ δεν θα την δούμε την πανσέληνο λόγω συννεφιάς, ούτε θα φάμε αχινούς. Κάνα φαγκρί, ελληνικό, και αυτό από ιχθυοκαλλιέργεια. Ό,τι πιο κοντά σε αυτό που θα κάνεις εσύ σήμερα.
Την καλημέρα μου.

August 09, 2006 9:44 AM  
Blogger peftasteri said...

Δυστυχώς δεν τιμώ τους αχινούς πλην τα καυκαλα τους για καλλιτεχνικούς και...καταδυτικούς(!) λόγους.
Η ωραιότατη περιγραφή σου με κάνει να αμφιβάλλω για τα γευστικά μου γούστα. Θα προσπαθήσω. Άλλη μια φορά. Για πάρτη σου. Έχω ελπίδες. Εδώ άρχισα να τρώω...τραχανά!

August 09, 2006 11:35 AM  
Blogger emotional_anaemia said...

Ευχομαι λοιπόν, ο σουγιάς ν' ανοίξει πολλούς γεμάτους αχινούς.
Ειδικά σήμερα.

Και δεν είναι μόνο αυτή η ευχή μου.
Τι άλλες θα σ' τις πω από το σύρμα.

August 09, 2006 1:14 PM  
Blogger kerasia said...

Μια από τις πιο μαγικές «ακατέργαστες» γεύσεις. Καλύτερη βεβαίως όταν τον έχεις βγάλει μόνος σου και τον φας επί τόπου. Μεγάλη αδυναμία και μεγάλη εμμονή όταν είσαι μακριά από το νησί. Σήμερα κατάλαβα το μυστικό είναι αυτή η «μετάληψη με νερό θαλασσινό».

August 09, 2006 5:42 PM  
Blogger Composition Doll said...

Μόλις επέστρεψα από κατανάλωση αρκετών κουλουρών αχινών. Είχες δίκιο. Ευχαριστώ που πρόσθεσες μια γεύση και που διέλυσες μια προκατάληψη.

:))

August 10, 2006 12:16 AM  
Blogger dimitris-r said...

C.d. Τους επιθυμήσατε, τους γευθήκατε, δεν μας είπατε όμως: αισθανθήκατε κάτι; Την αλήθεια σας θέλουμε μιας και αυτοβούλως συμμετέχετε στο πείραμα με στόχο την κατάρριψη του μύθου.

My Lord. Ιεροσυλία θα ήταν εκεί που ήμουν να είχα και το κινητό ανοικτό. Δεν γίνονται αυτά.

Dr. Το αποψινό μου φαγκρί 7,5 κιλά και μάλιστα κορωνάτο, σταβέντο της Καρύστου ψαρεμένο, με κείνη της αγριάδα του Καβοντόρο καταχωρημένη στο DNA του. Με περιμένει ήδη αργοψηνώμενο στη θράκα. Εσύ ξέρεις που... έλα λοιπόν.
Δεν έχω άλλο τι να δηλώσω πλην του ότι συμπάσχω. Εσείς στην χώρα του Βερμέρ, εμείς σε κείνη της Φιλίνη…

Peftasteri Δεν υπάρχει λόγος ν’ αρχίσεις. Όσοι περισσότεροι τόσο χειρότερα για μας τους ρέκτες. Αλλά για σένα αν τελικά προκύψει, θα κάνουμε μια εξαίρεση και θα χαρούμε.

Kerasia Α, ναι αυτό είναι το μυστικό, αλλά να μείνει μεταξύ μας. Δεν το ‘χουνε σε τίποτα μόλις τελειώσουνε με τ’ Αργεντίνικα κρέατα να πιάσουν τα κοκτέιλ με τέτοιο «νερό θαλασσινό»

Φίλη, καλή μου φίλη, με το πιρούνι τους άνοιξα. Τους άπλωσα στον βράχο. Σαρανταεννιά βουτιές - σαρανταεννιά αχινοί. Τόσο καλά κι αφού δεν είχα σπίρτα όπως καλά γνωρίζεις δεν χρειάστηκε να κάνω «φου».

P.S. Ευχαριστώ όλους που δεν τσιγκουνεύεστε τον καλό σας λόγο. Α, και C.d. να μην ξεχάσω να σου συστήσω την πεφταστερι και την δρ. φίλες καλές και παλιές. Κορίτσια η c.d. φίλη φίλου και χορηγός στα ηλεκτρολογικά μου.

August 11, 2006 10:50 PM  
Blogger renata said...

Πρώτη φορά δοκίμασα φέτος αχινούς σε θαλασσινό νερό κι ήταν φοβερή εμπειρία! Σαν να καταπίνω θάλασσα!

Εξαίρετο μπλογκ! Θα σας έρχομαι!

August 11, 2006 11:33 PM  
Blogger Composition Doll said...

Τι αισθάνθηκα, ε?
θα σου πω μόνο κάτι, και αν το επικαλεστείς ποτέ θα το αρνηθώ.
Με τη γεύση του αχινού στο στόμα, γύρισα σπίτι και έγραψα ποίημα (ή έστω κάτι σαν).
Και, ως γνωστόν, ποίηση εγώ δεν γράφω...

Dr και Πεφταστέρι, χαίρομαι πολύ! :))))

August 12, 2006 1:18 AM  
Blogger Composition Doll said...

"χορηγός στα ηλεκτρολογικά μου"

τς τς τς.... μα είναι έκφραση αυτή? Πες, τουλάχιστον, "σύμβουλος επί θεμάτων πληροφορικής" που έχει και μια γκλαμουριά!

:ppppp

August 12, 2006 10:21 AM  
Blogger sevarose said...

.,.........Τρελλαίνομαι για αχινοσαλάταααααααααααα
μμμμμμμμμμμ
..Έφαγα τόσο πολύ την προηγούμενη φορά που έπιασε ο άντρας μου αχινούς(φώτο στο μπλογκ μου) που όλο το βράδυ λύσσαξα για νερό(και .....όχι μόνο ..χιχιχι)!!!!!

Δεν υπάρχει καλύτερος θαλασσινός μεζές και ειδικά όπως είπες τον φχαριστέσαι αν τον φας κατευθείαν στην παραλία, διπλα στη θαλασσα χωρίς λαδόξυδα ...
!!!!!ο-Μ-0-Ρ-Φ-Ι-Α!!!
Α... βουτάω κιεγώ όταν δω αχινό ..όχι πολύ βαθιά ομως!@!
προχτές έβγαλα ...2!

August 13, 2006 12:13 AM  
Blogger dimitris-r said...

renata. Ωωω κι άλλο κορίτσι (θα ζηλέψει ο Αθήναιος) :-)
Να μας έρχεστε βέβαια!

cd. Ποίηση ως παρενέργεια; Καταγράφεται!
Χορηγός επικονωνίας στα e-λεκτρονικά μου, κάθεται καλύτερα μιας και αυτό το δέντρο η ...μουριά δεν ευδοκιμεί εδώ.

sevarose. ...να συνεχίσετε. Άξιος ο σύντροφος, το γέμισε το πιάτο είδα. Πέραν της αλμύρας (την οποία και αμφισβητώ ήδη με σχόλιο στο ποστ σας) κι εσείς ουδέν έτερον να προσθέσετε στο θέμα της έρευνας. Η c.d. δήλωσε πνευματικό γαργάλημα ψηλά στο κεφάλι μέχρι εμπνεύσεως δηλαδή κι έρευσαν στίχοι!

August 13, 2006 1:10 PM  
Blogger sevarose said...

Είχεσ δικιο ..τελικά
είχαμε φάει κι αλλα θαλασσινά την ημερα΄κείνη!
Αλήθεια εχεις πιασεί .. πίνες 'η ..φούσκες;΄

Εκεί να δεις νοστιμιά μμμμμμμμμμμμμμμμ !!!
Το ''φουσκόγαλο΄΄ στην Κάλυμνο
το βάζουν σε μπουκάλια μεσα της ρετσίνας ..
Τέλειος μεζές ..ιωδιο σκέτο!!
Καλημέρααααααααααααααα!

August 13, 2006 6:41 PM  
Blogger sevarose said...

Σόρρυ καλησπέρα ήθελα να πω ..είναι που ξύπνησα αργά σήμερα χαχαχαχα!!

Πάμε για ...αχινούς!~!!

August 13, 2006 6:46 PM  
Blogger Composition Doll said...

Αφήστε τα κακεντρεχή σχόλια για τα ποιητικά μου πονήματα, Δημήτριε. Επίσης αφήστε τα σουλάτσα στο Ματογιάννι και στις παραλίες (αλήθεια, εσείς "κλείνετε" ξαπλώστρα από την προηγουμένη? :ppp) και στρωθείτε να ανεβάσετε κανά ποστ.

Τους αχινούς τους φάγαμε, τους χωνέψαμε και τους μετουσιώσαμε σε ποίηση αξιώσεων!!!!

(λέμε τώρα.....)

:D

August 13, 2006 9:53 PM  
Blogger dimitris-r said...

Sevarose. Δεν αναγνωρίζω τις φούσκες στον φυσικό τους χώρο δυστυχώς. Πίνες έπιανα παλιά, τότε που υπήρχαν. Τώρα πρέπει να 'σαι δύτης με φιάλες και να πας αρκετά βαθειά.
Για τις φούσκες σε παραπέμπω εδώ: http://www.greekgastronomer.com/?p=256


c.d. Στο Ματογιάννι (το δέντρο που πλήγωνα) έχω στασίδι τα τελευταία 23 χρόνια. Εκεί είν' η φωλιά μου. Όσο για τ' άλλο, δεν φτιάχτηκε ακόμα ομπρέλα που θα με σκιάσει. Για το θέμα όμως που θίγεις, έχω μιλήσει εγκαίρως, ήδη από 45νθημέρου το έχεις διαβάσει ήδη εδώ: http://alekos.blogspot.com/2006/07/blog-post_12.html

August 13, 2006 11:19 PM  
Blogger Composition Doll said...

Το ξέρω φυσικά. Το σχόλιο για τις ξαπλώστρες ήταν για να σε τσιγκλίσω.

:p

August 14, 2006 12:23 AM  
Blogger Krotkaya said...

Έχασα, έχασα... και δεν έφαγα και αχινό... δεν πειράζει, του χρόνου...

Παρακαλώ πολύ, ας χειμωνιάσει λιγάκι να δούμε και κανένα ποστάκι για τετράποδα ή πετούμενα εδέσματα... ή για κανένα σακχαρούχο!

Υπάρχουν ερημικές παραλίες στο νησί σας;;;; Υπάρχουν ακόμα;;;

August 14, 2006 1:44 PM  
Blogger Αθήναιος said...

Αντιλαμβάνομαι πως το παρόν είναι θιασώτης του κινήματος του Slow Food ( εν παρόδω, φτιάχνω γκρουπάκι γκουρμέδων για εξόρμηση στο Τορίνο τον Οκτώβριο στο Salone Di Gusto)και υπερασπίζεται την ποιότητα έναντι της ποσότητας αλλά, πεινάσαμε!

Υ.Γ. Ευχαριστώ για την παραπομπή.

August 16, 2006 10:17 AM  
Blogger M. said...

...Και μετά από αυτή την περιγραφή, επιμένεις ακόμα πως δεν υπάρχουν "ερωτικά" φαγητά?

Μα αυτά είναι η αφορμή, καλέ μου. Ο αχινός βάζει τη γεύση, σε φέρνει στην ερημική (ζήλεψα!) παραλία, σου δείχνει το φεγάρι, σου βάζει στο χέρι το πιρούνι, σου κλείνει το κινητό, βάζει Φρατζέσκα, Αντώνη και Μάρω στον ντορό... ε, μην τα θέλουμε κι όλα έτοιμα, να κάνουμε κάτι κι εμείς ;-)!

Για να μην πω για την απόλυτα ερωτική ανάμνηση-μάθημα που δημιουργείτε οι δυο σας για τα φυντάνια σας... Πάντα τέτοια!

Και πολύχρονος!

August 16, 2006 12:33 PM  
Blogger dimitris-r said...

c.d. τσιγκλίστηκα!

krot. Χάσατε-χάσατε, αλλά μην παρακαλάτε για χειμώνα, τουλάχιστον όσο αφορά αυτό το μπλογκ. Αν τα θαλασσινά του δεν σας ερεθίζουν επαρκώς, τα κρεατικά του θα σας στείλουν στα όρη και στ' άγρια βουνά (τουλάχιστον μέχρι να βρει τα σπίρτα του ο μπλόγκερ).
Α, να μην το ξεχάσω. Οι έρημες παραλίες-παραλίες στη νήσο, είναι μεν δυσεύρετες πλην όμως υπάρχουν. Μόνο που δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν σαν τις καρέτα-καρέτα.
Το Καλοκαίρι εδώ τελειώνει περί το τέλος Οκτώβρη κι όχι της Παναγίας.

Αθήναιε. Ευχαριστώ για την πρόσκληση (τα λέμε!).
Υπονοείτε πως τα ποστ μου δεν έχουν την περιοδικότητα στην οποία προσδοκά και η cd? Παράπλευρες και παράλληλες δραστηριότητες με απορροφούν. Πλην όσων γνωρίζετε, σας πληροφορώ πως οσονούπω αρχίζει ο τρύγος και να σας πω τη μαύρη αλήθεια μου παρά το γεγονός ότι έχω αμπέλι δεν βάζω εργάτες.

m. Καλώς την. Θυμάμαι την αφορμή που σου δόθηκε περσι για να γίνεις "m.". Πολύ καλή αφορμή τότε, αν και τελευταία μας έχει στην "πείνα".
Δεν υπάρχουν "ερωτικά φαγητά". Υπάρχουν ερωτικοί ή μάλλον ερωτεύσιμοι άνθρωποι, σκέψεις, διαθέσεις...
Όσο για τ' άλλα ναι, ξέρω ο αχινός σου χαρίζει τ' ωραίο ταξίδι! Και το χταπόδι που με περιμένει στο θαλάμι του επίσης.
Για την ευχή ευχαριστώ.
Τα φυντανάκια και η σύντροφος σας χαιρετούν.

August 16, 2006 5:01 PM  
Blogger Πάνος said...

Φρέσκο μπλογκ, φρέσκα θαλασσινά...

Καλωσόρισες - καλοτάξιδος!

August 16, 2006 6:53 PM  
Blogger dimitris-r said...

Ευχαριστώ κύριε Πάνο μας.
Τί σύμπτωσις! μόλις τώρα τελείωσα μια μικρή περιμπλόγηση και παρεμπιπτόντως έμαθα ότι δεν εορτάζετε.
Να επαναληφθώ (δεν πειράζει) Μ' έχουν τσακίσει οι κολυμβήτριες στον μπαξέ τσιπούρες σας!

August 16, 2006 7:09 PM  
Blogger Αθήναιος said...

Γνωρίζω ότι είναι αστείο να λες σε κάποιον να γράψει στο μπλογκ του. Ορισμένοι το εκλαμβάνουν και ως κακώς εννοούμενη αβρότητα όμως δεν υπάρχουν πολλά μπλογκ στο διαδίκτυο για food talk. Και δεν μιλώ για το ελληνικό διαδίκτυο αλλά και για τα foodblogs του εξωτερικού τα οποία παρακολουθώ.Το 99,9% των μπλογκ εξαντλεί το φαγητό στις συνταγούλες που κατά ένα 90% είναι και λάθος. Δατς ωλ!

August 16, 2006 7:18 PM  
Blogger Composition Doll said...

Και, επιπροσθέτως, οι αχινοί δεν συντηρούνται τόοοοοοσο πολύ!

Πάμε για κάτι φρέσκο, λοιπόν!!!

:)

August 17, 2006 10:31 AM  
Blogger M. said...

Αυτό με το χταπόδι σαν υπόσχεση ακούστηκε. Θα περιμένουμε, αγαπητέ.

Έτσι. Ερωτικοί άνθρωποι. Θα προσθέσω, ούτε ερωτικοί τόποι, πόλεις ή εποχές.

Όσο για την αφορμή... μη νομίζεις, συντηρούμαι με μεζεδάκια καλοκαιρινά. Τι νομίζεις, εκείνα τα καύκαλα που εσείς αδειάζετε και πετάτε από τους αχινούς, άχρηστα είναι? Κρατήστε τα για μας ;-)!

August 17, 2006 1:21 PM  
Blogger dimitris-r said...

cd. Με προκαλείς για το επόμενο ποστ, το οποίο σου το λέω από τώρα θ' αφορά στη συντήρηση αχινών!
Αμ, πως;

m. Ναι ξέρω, οι αχινοί είναι σαν τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκη δεν βρίσκεις τίποτα για να πετάξεις.

August 17, 2006 2:42 PM  
Blogger Juanita La Quejica said...

Καλώς σε βρίσκω και εδώ. Μετά τις 9 Αυγούστου, όπως ήδη τα είπαμε.

August 21, 2006 6:12 PM  
Blogger dimitris-r said...

Καλώς το ...σαν τα μύγδαλα!
Ναι είπα να πιάσω λίγο χώρο, ένα στασίδι στον e-λιο του Διαδικτύου, για όσο αντέξω.
cd. Να σου συστήσω τη Χουανίτα!
:-)

August 23, 2006 7:20 PM  
Blogger Juanita La Quejica said...

CD χαιρετώ. Σε επισκέπτομαι από τις αρχές του καλοκαιριού.

August 25, 2006 8:18 PM  
Anonymous Anonymous said...

Enjoyed a lot! »

February 07, 2007 2:34 AM  
Anonymous Anonymous said...

Enjoyed a lot! New jersey car purchase consumer protection Head injury and blood pressure Help me choose a domain name 1994 mitsubishi eclipse pictures

April 24, 2007 4:15 PM  

Post a Comment

<< Home