Friday, March 30, 2007

Σινεμαδάκι

Πάει καιρός που ζητήθηκε να αναφερθώ σε επτά ταινίες που ξεχωρίζω.
Ήδη πλήθος μπλόγκερς έχουν κάνει το ίδιο και ίσως ένας ακόμα, έτσι εκπρόθεσμος, δεν προσθέτει κάτι. Ευχαριστώ τη Juanita και το κορίτσι με τα ελιξήρια για την πρόσκληση. Δεν πιστεύω ότι πρέπει κάποιον να καλέσω πλέον.
Προσωπικά, από την πρώτη στιγμή που έλαβα την πρόσκληση το μυαλό μου δεν πήγε σε ταινίες. Πήγε σε αίθουσες! Ακριβώς! Αίθουσες που σημάδεψαν κατά κάποιο τρόπο τη σχέση μου με τον κινηματογράφο, τη σκοτεινή αίθουσα, τον πασατέμπο, την πορτοκαλάδα, το κωκ,
Ωστόσο είδα πολύ πράμα στα μπλογκς. Όλη η αφρόκρεμα του Παγκόσμιου κινηματογράφου σε μια κατηγοριοποίηση που μου φάνηκε σχετικά εύκολη και να με συγχωρείτε …σύντροφοι μπλόγκερς, αλλά έτσι δεν έμαθα τίποτα για σας.

Α. Στο νησί τα παιδικά χρόνια οι χειμώνες είχαν τη γεύση του cine Artemis και όλης της γκάμας των ελληνικών ταινιών. Μηχανικός ο Θόδωρος, ένας ωραίος τύπος, χειμερινός κολυμβητής, που έκοβε και τα εισιτήρια στην είσοδο.
Στο μητρώο μου είναι γραμμένη λίγο αργότερα μια σύλληψη εκεί στην …αριστερή πτέρυγα καθισμάτων, για τεντιμποϊσμό (sic), λόγω που τα ξεκαρδιστικά γέλια μας σε άσχετες σκηνές, κάποιον ενόχλησαν. Κι έτσι βρεθήκαμε στο τμήμα με τον γιο του παπά, τον γείτονά μου τον Αποστόλη και δυο τρεις ακόμα που δεν θυμάμαι.

Β. Στο χάραμα της εφηβείας στο θερινό cine Λητώ δεν θυμάμαι καμιά ταινία. Θυμάμαι όλα τα κορίτσια του διπλανού καθίσματος κι εκείνο που έκοβε τα εισιτήρια. Μα περισσότερο στη μνήμη μου κρατώ τα βράδια στην ταράτσα του σπιτιού μου (ακριβώς πίσω) απέναντι από την οθόνη.
Μετρηθήκαμε ένα βράδυ με έργο Ακατάλληλον τριανταπέντε άτομα.
Όλο το νησί πέρναγε τότε από ‘κει. Ντόπιοι και παραθεριστές, με μπουφανάκια, με κουβέρτες, με μαξιλάρια, με όλα τα κομφόρ της γλυκιάς παρανομίας και τις συνεχείς απειλές του κυρίου Γιώργου του μηχανικού.


Γ. Η πρώτη επαφή με το cine Titania το 1969 και μια σειρά κυριακάτικοι χειμώνες ως το 1974. Τι θυμάμαι εκεί μέσα; Τα πιο απίθανα, τα πιο ασύλληπτα πράγματα, που έφταναν για να δώσουν στον Δαμιανό το προσωνύμιο «Φέσι». Πολεμικές ταινίες κυρίως, καουμπόικα και τη μεγάλη την ανεπανάληπτη …Hülya Koçyiğit στα Άπαντά της!
Το γεγονός ότι δίωρες ταινίες με το αλλεπάλληλο ψαλίδι έφταναν και μετά βίας πέρναγαν τη μια ώρα, δεν μας χάλαγε και πολύ, αφού το ζητούμενο ήταν τις περισσότερες φορές το σκότωμα της ώρας, ώσπου να πάει η ώρα 12 να χτυπήσουμε ένα διπλό μιλφέιγ μ’ ένα ποτήρι κατακόκκινη κίνα στη Ντάπια των Σπετσών και να τακτοποιήσουμε το θέμα των εφημερίδων της εβδομάδας στον κύριο Τσαπάρα.

Δ. Τα Σάββατα -όλα τα Σάββατα- της ίδιας χειμωνιάτικης εξαετίας στην μεγάλη ισόγεια αίθουσα του Κτιρίου Άλφα, τα έργα είχαν μια αθωότητα τέτοια που να πιάνουν θεατές από την Πρώτη Γυμνασίου ως την Ογδόη. Από κει στα βαθειά της μνήμης αντλώ την ταινία «La guerre des boutons».

Αναργύρειος...

Ε. Ο πολιτικός κινηματογράφος της Μεταπολίτευσης.

Όλος!

Υπήρξε χρήσιμος και στη σωστή ώρα.

Στο Ααβόρα, στο Αττικόν, στο Έλλη, στο Άστυ, στο Τριανόν και κυρίως στα Πειραιώτικα της πλατείας Δημοτικού Θεάτρου και του Πασαλιμανιού, ότι παίζει εκεί τριγύρω στην ...Α.β.ζού.π!

Στ. Η ταινία «Caravaggio» ένα καλοκαίρι στο Ανεμοθέατρο από την Κινηματογραφική Λέσχη «Μάτι», που έδειξε το δρόμο του σινεμά όταν το νησί είχε ξεχάσει!

Ζ. Αφιέρωμα στο φαγητό από την Κινηματογραφική Λέσχη Μυκόνου «cine Ματογιάννι».
Όταν η κάμερα βούτηξε στις κατσαρόλες.
Γενάρης και Φλεβάρης του 1999
Ένας κρύος και γλυκός συνάμα χειμώνας!

~~~~Πρόγραμμα:
-Η Μεγάλη βραδιά (Big night)
των Στάνλεϋ Τούτσι και Κάμπελ Σκοτ

-Οι χίλιες και μια συνταγές ενός ερωτευμένου μάγειρα
(A chef in love) της Νανα Τζωρτζάτσε,
-Φαΐ, ποτό, αρσενικό, θηλυκό
(Eat, drink, man, woman)
του Αγκ Λη.





Η. Το θερινό "cine Μαντώ", οι γλυκιές βραδιές με τη μπύρα και τα σουβλάκια στον κήπο.

Labels:

13 Comments:

Anonymous mpampakis said...

Cinema il Paradiso το σημερινό σου Δημήτρη. Απολαυστικό όσο και οι συνταγές σου! ;^)

March 30, 2007 12:09 PM  
Anonymous 46 1/2 said...

Στο κεφάλαιο Ζ έβαλα ήχο.
Με την άδειά σας...

March 30, 2007 12:14 PM  
Blogger witch of daffodils said...

τελικά, το ότι το καλό πρά(γ)μα αργεί, ισχύει..
πολύ θα ήθελα να συνοδεύσω την ανάγνωση αυτού του ποστ με ένα ποτήρι κρασί, αλλά φευ! αρκέστηκα σε μέτριο διπλό :P

μερσί για την αποδοχή της πρόσκλησης :)

March 30, 2007 1:03 PM  
Blogger asteroid said...

Αργησες, αλλά συγκίνησες!..

March 30, 2007 7:30 PM  
Blogger dimitris-r said...

@μπαμπάκις.
Καλά να 'στε εσείς να ξοδεύεστε διαβάζοντας και σχολιάζοντας.
Χώρια που μ' έχεις τσακίσει με τον δεκαεξάχρονο του ποστ σου κι ούτε κουβέντα δεν μπορώ να προσθέσω από κάτω. Πάντως κι ο 14χρονος μια χαρά μας τα γ. τα λύκεια!

@Wonderfull φίλτατε 46 1/2. Πραγματικό spetacolo d' arte!
Έχετε κι άλλα τέτοια ξέρω και βέβαια δεν χρειάζεστε άδεια εσείς για να μας ψυχαγωγείτε!

@witch of daffodils.
Η ώρα του ενός ποτηριού κρασί με μεζέ, είναι γύρω στις έντεκα κι ας είναι και ούζο ή σούμα, δεν μας χαλάει. Στις 1.03 μμ, αν καλά πάει το ρολόϊ σας, καλώς προτιμήσατε καφέ... μη σας κόψει το κρασάκι!
Τί, εσείς μ' ευχαριστείτε; Εγώ σας ευχαριστώ που με επιλέξατε ενώ είχατε εκατοντάδες καλύτερους...

@Αστεροειδή.
Δεν είχα λόγους να σας συγκινήσω. Το μόνο που μπορώ να πω ότι θα επιθυμούσα για σας προσωπικά είναι να σας πείσω να σουβλίσετε φαγκρόπουλο για το Πάσχα. Αλλά πού τέτοια χαρά!

March 30, 2007 10:17 PM  
Blogger alzap said...

Ε λοιπόν κι εγώ αυτό θυμάμαι από το κτίριο Α, τον "Πόλεμο των κουμπιών".

Κι αυτές οι βροχερές Κυριακές ήταν οι πιό αβάσταχτες...
Κι η ντάπια έρημη, όλοι κλεισμένοι στα καφενεία.

March 30, 2007 11:43 PM  
Blogger alzap said...

Και πούσαι, το νούμερο της πριγκιπέσσας είναι 39.
(Μην ξοδευόμαστε στα τηλ.)
:-)

March 30, 2007 11:45 PM  
Blogger dimitris-r said...

@alzap.
Είπα κι εγώ!
Κι ακόμα ένα που δεν θυμάμαι τον τίτλο αλλά θα το θυμάσαι σίγουρα φίλε:
Εκείνο με τον Άντονυ Κουήν σε ρόλο Εσκιμώου, με τις καταπληκτικές σκηνές εντός igloo και την ανεπανάληπτη εκείνη με τη γριά που αφήνεται να πεθάνει έξω στο ...κρύο, λόγω που της έπεσαν πια όλα τα δόντια και δεν είναι χρήσιμη ούτε για τα δέρματα να μαλακώνει μασουλώντας τα.

Στο 39 θα ποντάρω, ευχαριστώ!

March 31, 2007 12:03 AM  
Blogger asteroid said...

Λέγε-λέγε το κοπέλλι κάν' τον Αστεροειδή και θέλει (να το φάει - όχι να το σουβλίσει, γιατί θα το διαλύσει με την αγαρμποσύνη του!!!).

;-))

March 31, 2007 9:33 PM  
Blogger asteroid said...

Και κάτι ακόμη, γιατί είναι και Σαββατόβραδο γλυκό : σταματήστε τα πολλά - πολλά κολλητηλίκια με τον Αστεροειδή, γιατί βλέπω ότι αιφνιδίως κολλάτε κι εσείς τώρα στην χρησιμοποίηση της γνωστής λέξεως από γ.
Για προσέξτε το αυτό, παρακαλώ!!!

;-))

March 31, 2007 9:36 PM  
Blogger dimitris-r said...

Και καλά κάνει και θέλει κι όσο για το γ., είναι που το θέμα μας ήταν άσχετο και είπα να μην ξοδεύω τα ρήματα εν αδίκω.
Θα το προσέξω πάντως!

March 31, 2007 9:46 PM  
Blogger fevis said...

Αχ ναι.... Πότε ανοίγει το σινεμά αλήθεια? Έχω αφήσει πάρα πολλά έργα για να τα δω το καλοκαίρι έτσι ακριβώς όπως το περιέγραψες... Με σουβλάκια και μπύρες... (Και τσιγάρο..)

March 31, 2007 10:20 PM  
Blogger dimitris-r said...

Τέλη Μάη, συνήθως και να κόψετε το τσιγάρο, αν προσβλέπετε σε ...μωρά, για καμιά σαρανταριά χρόνια ακόμα!

March 31, 2007 11:18 PM  

Post a Comment

<< Home