Wednesday, February 28, 2007

Για το sushi του μέλλοντός μας



Αγαπητοί επισκέπτες και αναγνώστες του καρβουνομπλόγκ.
Θεωρούμε δεδομένη την οικολογική αλλά και τη γαστρονομική σας ευαισθησία.

Η αλλαγή του κλίματος της γης τείνει να πλήξει και τη γαστριμαργία μας.

Από φυσικού τους ψάρια νερόβραστα. Μπλιαχ! Κι ούτε κλαράκι σέλινο δηλαδή για συντροφία.

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.

Κινδυνεύει το σούσι μας!
Η Greenpeace χρόνια τώρα παλεύει για να μας ευαισθητοποιήσει. Τελευταία διοργάνωσε μια
εικονική έκθεση στο πλαίσιο του διαγωνισμού Υοung Creatives, η οποία κάνει ήδη τον γύρο του κόσμου μέσω διαδικτύου με σκοπό να ξυπνήσει μέσα μας το ενδιαφέρον για το αύριο του πλανήτη.
Στόχος η αφύπνηση όσων συνειδήσεων παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις δεν αντιλαμβάνονται πως το αύριο είναι μόλις ...αύριο.



Εκτός κι αν μας αρέσει η εικόνα του Εσκιμώου που ψαρεύει, πλάνης κι έρημος ...στην έρημο ή δεν μας λέει τίποτα η φράση:
There will be nothing to role if you don't play your role!
Για ό,τι μας ξημερώνει υπεύθυνοι είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αν τίποτ’ άλλο δεν μας αγγίζει, ας σκεφτούμε τουλάχιστον την κοιλιά μας.
Τη λατρεμένη μας κοιλιά και το σούσι του μέλλοντός μας!

Labels: ,

28 Comments:

Blogger anadelfos said...

Το μπλοκ αυτό όμως, από τον τίτλο του και από τις συμβουλές - συνατγές του συμβάλλει τα μάλλα..στην αποκαλούμενη υπερθέρμανση του πλανήτη..λόγω της καρβουνοκαύσης...Ενώ το σούσι;
Ακρως οικολογικόν...αυτά να πείτε στους Γκρηνπίσιδες..

February 28, 2007 9:13 AM  
Anonymous giagiaduck said...

Το πρόβλημα, πιστεύω, είναι ότι το αύριο δεν είναι μόλις αύριο, αλλά -πολύ χειρότερα- έχει ήδη έρθει. Παρόλ'αυτά, επειδή πάντα υπάρχει περιθώριο να γίνει και το σήμερα ακόμη χειρότερο απ'ό,τι είναι ή φαίνεται, συντάσσομαι με την έκκλησή σας και συνυπογράφω.
Η Γιαγιά Ντακ (που παρά τις απογοητευτικές της απόψεις περί της αύριον που είναι ήδη σήμερον, δύο η ώρα το πρωί πλένει πλαστικά μπουκάλια για να τα βάλει στον κάδο ανακύκλωσης και ταξιδεύει εντός αυτοκινήτου χωρίς κλιματισμό για να μην επιβαρύνει το περιβάλλον...)

February 28, 2007 11:50 AM  
Anonymous landlord46 1/2 said...

Mπύρες με φάτσα τον ήλιο μπορώ να πίνω (με χαμηλές εκπομπές CO2)ή πάλι κάνω κάτι στραβά ;

February 28, 2007 11:55 AM  
Blogger kostis-b said...

Εξαρτάται. Αν πίνεις pils ή bock
με μεζέ, κανένα πρόβλημα. Οι lager ξεροσφύρι είναι ύποπτες για μεγάλη εκπομπή χλωροφθορανθράκων.

February 28, 2007 12:33 PM  
Anonymous landlord46 1/2 said...

Το 'ξερα γαμώτο, το 'ξερα....
Aπό αύριο μόνο Guiness

February 28, 2007 1:00 PM  
Anonymous fevis said...

Αν υποψιαστώ πως πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στο St Barth αντηλιακό μου και στο Black Code με miso του Nobu, θα το σκίσω το σινιέ καπέλο μου... Έτοιμη είμαι να διοργανώσω καθιστική διαμαρτυρία στην Α7.. Πάλι την βλέπω την Ψαρού πρώτη είδηση στα κανάλια....

February 28, 2007 3:58 PM  
Blogger dimitris-r said...

@anadelfos.
Μπα τα κάρβουνα είναι από τις ηπιότερες μορφές ξοδέματος ενέργειας.
Αλλά και sushi πόσο να φας; Ούτε οι Ιάπωνες δεν τρώνε πάνω από δυο φορές την εβδομάδα.

@giagiaduck.
Μα το αύριο ήταν ήδη χτες.

Κάτι δεν μετράτε καλά, σπαταλάτε νερό πλένοντας μπουκάλια που βαίνουν προς ανακύκλωση, κοιμάσθε και ξεμερώματα... εύχομαι να μην καίει τσάμπα η λάμπα !-)

Να μη σας πω τί ανακυκλώνει ο γράφων.

@Landlord46 1/2.
Και συ στον ήλιο κάθησε και ...πίνε μπύρες. Οι χαμηλές του CO2 δεν ενοχλούν, απεναντίας οι χαμηλές του H2S + CH4 + CO2 είναι Κόλαση, ιδιαίτερα αν προέρχονται από χρόνια κατανάλωση αβγών, κρέατος, κρεμυδιών, σε συνδυασμό με φασολάδα, εκπορεύονται από άρρενες και συντελούνται σε κλειστό χώρο.

@kostis-b.
Πόσα ξέρει ο ρέκτης! Μόνο εσείς κύριε θα μπορούσατε να διακρίνετε την λεπτή απόχρωση της διαφοράς.

@fevis.
Περί black και άλλων cod τα λέμε του Ευαγγελισμού, συγκεντρώνω το υλικό μου.
Για το άλλο έχω διαφορετικά favorites, όχι λόγω ποιότητας αλλά λόγω "παραφερναλίων", άρα δεν με μέλλει κι αν καεί η είδηση! Είναι πίτα που δεν τρώω...
:-)

February 28, 2007 6:23 PM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Να σημειώσουμε και τις διαφορές ευθυνών που φέρει η κάθε χώρα. Πχ, η Ιαπωνία ψαρεύει φάλαινες και τόνους (μαζί τους ξεπαστρεύει και τα λαίμαργα δελφίνια) μόνο και μόνο για να φκιάξει μερικές πανάκριβες εξτραβαγκάντσες στα εστιατόρια σούσι. Η έρμη η Ινδία, που ΄χει και περ΄σότερο κόσμο να ταϊσει, κάνει πολύ λιγότερη ζημιά στη θαλάσσια πανίδα.
Ευτυχώς που μέχρι τότε, θα 'χουμε φάει τα ψωμιά μας...

February 28, 2007 6:46 PM  
Blogger Κωστας said...

Η κατάσταση είναι μη αντιστρέψιμη, δυστυχώς.
Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε, αλλά είναι μάταιο.

Τουλάχιστον, όντας άτεκνος, δεν θα με βρίζουν τα παιδιά μου για το κόσμο που τους άφησα...

February 28, 2007 8:02 PM  
Blogger dimitris-r said...

@σκύλος της Βάλια κάλντα.
Έτσι είναι όπως τα λέτε. Η κύρια ευθύνη βαραίνει κράτη που δυστυχώς με την πολιτική και την αδιαφορία τους καταδικάζουν τον πλανήτη.

@κώστας.
Προσωπικά έχω μια ελπίδα στην τεχνολογία.
Είστε ικανοποιημένος αν σας βρίζουν τ' ανήψια ή τα γειτονόπουλά σας μήπως;

February 28, 2007 9:26 PM  
Blogger Composition Doll said...

Προσωπικά, μπορώ να σκέφτομαι τα ψάρια ως ψάρια και ουχί ως πιάτο?

:p

February 28, 2007 11:12 PM  
Blogger dimitris-r said...

Ναι, βέβαια! Τέτοιους σαν κι εσάς εμείς χρειαζόμαστε κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια. Έτσι κι αλλιώς τα αποθέματα λιγοστεύουν επικίνδυνα και οι προμήθειες δεν φτάνουν για να περνάμε εμείς καλά.
Α, επίσης μπορείτε να σκέφτεσθε και τα φιλέτα ως μοσχαράκια και τα λουκάνικα ως γουρουνάκια, τα πατέ ως πάπιες, τα καπνιστά φιλέτα γαλοπούλας σαν διάνους,τα ντολμαδάκια σαν ορυζώνες κι αμπελοτόπια, τα σουφλέ σοκολάτας σαν φυτείες κακαόδεντρων...
Όσο αυξάνεσθε εσείς, τόσο λιγότερες είναι οι τύψεις μας για τη διατάραξη της ισορροπίας.

Όμως, δεν μας είπατε. Εννοείτε να σκέφτεσθε τα ψάρια ως ψάρια εντός του ζέοντος θαλασσινού ύδατος; Ή έχετε άλλη πρόταση;-)

March 01, 2007 6:22 AM  
Anonymous Magica de Spell said...

Ωραίο ποστ Μήτσε. Βέβαια η μία αφίσσα είναι ατυχής.
Γιατί μπαι δε τάιμ που οι πόλοι θα είναι σαχάρες, θα έχει εκλείψει το ανθρώπινο είδος.

Εκεί έγκειται και η ηλιθιότητα ημών των καταναλωτών. Δεν αντιλαμβάνονται οτι η γή επέζησε μετά την εξαφάνιση των τριλοβιτών, των δεινοσαύρων και των μαμούθ. Επέζησε αλλάζοντας. Όπως επιζεί ο Άρης και η Αφροδίτη, που δεν ξέρουμε πως ήταν πριν εκατομύρια χρόνια. Το σύνθημα "ο πλανήτης κινδυνεύει" είναι λάθος και παραπλανητικό. Στην πραγματικότητα το ανθρώπινο είδος θα απειληθεί από εξαφάνιση αν δεν κάνει τα κουμάντα του. Όλα τα άλλα είναι απλές οδοντόπαστες!

March 01, 2007 9:33 AM  
Blogger Axtapos said...

@magica de spell
Πρώτη μου φορά διαβάζω κάτι τόσο σωστό..Μέσα στον ορυμαγδό των επικρίσεων, αφορισμών κλπ να επί τέλους κάτι ψύχραιμο..
Εχουν καταφέρει δυστυχώς να μας χρεώσουν την ρετσινιά της "συλλογικής ευθύνης" για το περιβάλλον, λέμε συνεχώς πρέπει να κάνουΜΕ, να δείξουΜΕ..πάντα σε πρώτο πληθυντικό λες και εμείς φταίμε, το πόπολο!!
Την ίδια ώρα που αυτοσιχτιριζόμαστε..οι ίδιοι, αυτοί που μόλυναν και συνεχίζουν με αμείωτη ένταση τα ίδια, μας δίνουν στο πιάτο νέα προϊόντα "πράσινα" (υβριδικά πχ) και πιο ακριβά..και εμείς θα τα αγοράσουμε για να έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας, οτι κάτι κάνουΜΕ..
Ξυπνάτε ρε!! Μας πουλάνε ευαισθητοποίηση για να ακολουθήσει η κατανάλωση πράσινων αντικειμένων..
Ας δώσουν αυτοί πρώτα το σύνθημα αλλάζοντας ενεργειακά. Και μετά να μας ζητάνε ευθύνες!

March 01, 2007 10:45 AM  
Blogger Κωστας said...

Με τη διαφορά όμως, οτι την εξαφάνιση των τριλοβιτών ή των δεινοσαύρων ή των μαμούθ, δεν τη προκάλεσαν οι τριλοβίτες, οι δεινόσαυροι ή τα μαμούθ.
Και επίσης, δεν κινδυνεύει μόνο το ανθρώπινο είδος, αλλά άπαντα τα είδη.

March 01, 2007 11:03 AM  
Anonymous kopoloso said...

Διανύουμε το σωτήριο έτος 2007, και στην επαρχιακή πόλη της Ελλάδας όπου ζω, δεν υπάρχουν ακόμη (!) κάδοι συγκομιδής ανακυκλώσιμου χαρτιού, πλαστικού, αλουμινίου ή γυαλιού.
Επιπλέον συμφωνώ και με τους προλαλήσαντες πως όλα τ’ άλλα (μαζί κι οι τυραννόσαυροι) είναι απλώς οδοντόκρεμες (σε ανακυκλώσιμη συσκευασία).

March 01, 2007 12:03 PM  
Anonymous M.onica B.ellucci. said...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΡΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΛΟΓΙΑ!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΟΧΗ ΣΟΥ ΕΠΙΣΗΣ!
ΚΑΙΡΟΣ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ ΚΑΠΟΙΟΝ!

March 01, 2007 12:36 PM  
Blogger N.Ago said...

Καλό μήνα!

March 01, 2007 7:26 PM  
Blogger CGP said...

Μην αγχώνεστε και αφήστε την επιστήμη να βγάλει άκρη πρώτα και μετά τα συζητάμε. Γιά παράδειγμα το άρθρο του Scientific American Feb 2007 (!!!) γιά τον κύκλο του μεθανίου και την ξαφνική ανακάλυψη ότι τα φυτά παράγουν υπερβολικά πολύ μεθάνιο με άγνωστο μηχανισμό που θα αποτελέσει το λόγο γιά την απονομή του μεθεπόμενου Νομπελ Χημείας.

Η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν λύσεις γιά τα περισσότερα καθημερινά προβλήματα.
ΟΙ πολιτικοί είναι αυτοί που εμποδίζουν, αλλά να είστε σίγουροι ότι αν πλησιάσουμε επικίνδυνα όρια,μέσα σε ένα βραδυ οι πολιτικοί θα παρουν τις αποφάσεις που αναβάλουν εδώ και χρόνια.

Οσο γιά την GreenPeace, που ήτανε, όταν το ΝΑΤΟ γέμιζε την Αδριατική με βόμβες που δεν είχε χρησιμοποιήσει. Ολες αυτές οι NGO,αν όχι όλες, μυρίζουν σαν κάτι ψόφιο και ίσως στημένο, ίσως και να κάνω΄λάθος, ισως,,,)

Προσωπικά τους χάρηκα τους Γάλλους που ανατινάξανε το rainbow warrior (ειρήσθω εν παρόδω, οι δύο γάλλοι πράκτορες έχουν παρασημοφορηθεί από την Γαλλική Δημοκρατία), διότι δεν θα έπρεπε τότε η Γαλλία να αποκτήσει καλύτερη πυρηνική τεχνολογία, διότι αν αποκτούσε...τρέχα γύρευε)

Ο σεβασμός στο περιβάλλον αποτελεί μία πολυ βασική αρχή διαβίωσης. Αν την αγνοήσουμε, πολύ γρήγορα θα πληρώσουμε, αλλά η καταστροφολογία γιά το μέλλον του πλανήτη όπως εκφράζεται από GreenPeace & Co είναι μία τάση που παντα υπήρχε και δεν βλέπω τι άλλαξε γιά να σταματήσει να υπάρχει.

March 01, 2007 9:25 PM  
Blogger dimitris-r said...

@Magica de spell.
Βεβαίως και έχεις απόλυτο δίκιο ...στο δεύτερο μισό της σκέψης σου.
Στο πρώτο έχει ...δίκιο η αφίσα. Να, πως το βλέπω εγώ. Έχει καεί το Κορδελιό μας και φτάνουμε στους πόλους, όπου πριν καούν τελείως, ερημώνουν τόσο όσο να αντέξει ο μεταλλαγμένος Εσκιμώος. Η αφίσα δείχνει αποτυπωμένο το ένα κλικ πριν το τέλος φανταστικό βέβαια τοπίο. Μετά βέβαια χάνεται κι ο Εσκιμώος...

@axtapos.
Καλώστον και σαν τα μύγδαλα!
Ε, η ψήφος είναι τουλάχιστον δικιά μας ευθύνη!

@κώστας.
Ω, ναι!

@kopoloso.
Στο σωτήριο 2007, της πόλης των Αθηνών, είδα με τα μάτια μου μπλε κάδους ανακύκλωσης και μάλιστα γεμάτους.
Με σκουπίδια...
Αλλά, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι, ξέρεις πρωτευο(ντα)υσιάνικα θηλαστικά.

March 01, 2007 9:36 PM  
Blogger dimitris-r said...

M.onica B.elluci.
(προφανώς λάθος στάση, στο πρηγούμενο ποστ δεν ήταν ο προορισμός;)
Τί; Να υποψιαστώ ...δεν είσθε η Monica; Ή μήπως χάσατε το χιούμορ σας. Μα τόσα μαθήματα κι ακόμα...
Όσο για το τελευταίο σας "ρήμα"... επτά τα λατρεμένα βαφτιστήρια μου κι αγνό παρθένο το λάδι. Χρησιμοποιείτε από το ίδιο εξάλλου και γνωρίζετε.

@n.ago.
Ναι να μην το ξεχνάμε... ο μήνας δεν έχει εννιά! Ή μήπως έχει;

@cgp.
Άρα χόρτα να τρώμε! Έτσι; Βοηθάει...
Του κουτόχορτου εξαιρουμένου.

Είσθε ελεύθερος να χαίρεσθε με ότι θέλετε. Εξάλλου κάθε πουλάκι χαίρεται με τον κελαϊδισμό του. Είστε σίγουρος όμως, ότι σας τιμά να το λέτε αυτό για το "rainbow warrior" με τέτοιο καμάρι;

March 01, 2007 10:30 PM  
Blogger o kairos said...

Εχετε χαϊδεψει και σας εχει χαϊδεψει δελφινι;

March 02, 2007 12:27 AM  
Blogger dimitris-r said...

@Καιρός.
Δυστυχώς, ούτε το 'να, ούτε τ' άλλο.
Μ' έχουν όμως συντροφέψει πολλές φορές στα ταξίδια μου.
"Με είχαν" είναι ίσως ο σωστός τύπος.

March 02, 2007 2:29 AM  
Blogger Composition Doll said...

NAI! NAI! NAI!

Απαντώ στον Καιρό. Rousoulelo, eat your heart out!

March 02, 2007 2:41 AM  
Blogger N.Ago said...

Αν και δεν το κατάλαβα(το υπονοούμενο εννοώ), συμφωνώ !
Ο μήνας δεν έχει εννιά. Τουλάχιστον σήμερα.
Καλημέρα.

March 02, 2007 7:57 AM  
Blogger dimitris-r said...

Κανένα υπονοούμενο.
Απεναντίας! Μην το παίρνετε προσωπικά.
Ένα το βασικό υπονοούμενο στο post:
Γαστρονομικό SOS. Χάνουμε το Sushi μας! Το καταλαβαίνετε;
Ο καθένας κάτι χάνει και "μπρος στο χαμό στο χαλασμό να λέει να ιδώ...";
:-)
Φεύγω τώρα πάω να δω γιατί ύμνησε τόσο τη Σύρα ο Μάρκος. Για μια ακόμα φορά.
Γεια!

March 02, 2007 1:36 PM  
Blogger Juanita La Quejica said...

Καλά να περάσετε!

March 04, 2007 2:26 PM  
Blogger dimitris-r said...

Ευχαριστούμε, μια χαρά τα περάσαμε...

March 04, 2007 5:31 PM  

Post a Comment

<< Home