Monday, February 12, 2007

The return of likourinos

Update: Είναι φορές που η ζωή μας επιβάλει μια άλλη αντιμετώπιση των πραγμάτων. Το όνομα πλέον δεν έχει σημασία. Ποτέ δεν είχε. Πολύ περισσότερο όταν δεν είναι πια μαζί μας και ήδη εκεί που βρίσκεται απέκτησε την αιώνια δικαίωση. Με σεβασμό λοιπόν στον ανθρωπο και στην σημαντική προσφορά του στο χώρο, αφαιρώ σήμερα το όνομα. Ήταν κάτι εξάλλου που ήθελα από καιρό να το κάνω. Ζωή σε λόγου μας.

Όταν βλέπουμε σε μόνιμες συνήθως στήλες «Αρνάκι καπαμά» του ..... είναι λάθος να λογίζουμε αυτό το «του» σαν κτητικό. Δεν είναι δεδομένο ότι είναι δικό του το αρνάκι .Πολύ περισσότερο δεν είναι δικός του ούτε ο καπαμάς.
Εμ, τότε, τί είναι δικό του;
Μπορεί και τίποτα.
Ούτε καν η συνταγή;
Ούτε!
Διαβάζοντας χτες τον «Γαστρονόμο» συνειδητοποίησα κάτι που εδώ και χρόνια εσφαλμένα μέτραγα διαφορετικά.

Τον κύριο ... τον διαβάζω πάντα με προσοχή και ενδιαφέρον. Στα περιοδικά, στα βιβλία του, στην ιστοσελίδα του. Θα μου επιτρέψει λοιπόν να διαμαρτυρηθώ (όσο πιο ευγενικά μπορώ), γιατί οικειοποιήθηκε συνταγή μου (εδώ το μου είναι κτητικό), την οποία και δημοσιεύει στο τελευταίο τεύχος (Γαστρονόμος τ.10, Φεβρουάριος 2007, σελ. 24).
«Λικουρίνος με (αγριο)σπαράγγια» ο τίτλος και να πω την αλήθεια κατά βάθος χαίρομαι ιδιαίτερα που άρεσε τόσο πολύ εκείνο το πιάτο. Το έχω φτιάξει τρεις φορές με τρεις διαφορετικές πλην παραπλήσιες εκδοχές: με σπαράγγια, με κουκιά, με σταφύλι συν όλα τα συμπαρομαρτούντα.
Συμπίπτουν όλα μας τα υλικά, συμπίπτει ο τρόπος στησίματος, συμπίπτουν ακόμα και οι οδηγίες φιλεταρίσματος. Παραλίγο δηλαδή να ήταν ίδιος κι ο τίτλος: «Κονσέρτο για λυκουρίνο σε αγριοσ(Fa)ράγγια μείζονα» που κρίθηκε πολύ τραβηγμένος για να αντιγραφεί αυτούσιος.

Η συνταγή είναι δημοσιευμένη ως ανοιξιάτικη στην ιστοσελίδα Hungry στις 22/03/06, στο blog μου στις 31/07/06 σαν καλοκαιρινή και τελευταία σε μια χειμωνιάτικη εκδοχή στο περιοδικό Sound Park (τ.08 Ιαν. Φεβ. 2007) με το οποίο συνεργάζομαι.

Τον Μάρτη του 2006 στο hungry.gr έγινε πολλή κουβέντα. Μάλιστα απαντώντας κάποια στιγμή περιέγραψα τη συνταγή μου σαν:

«...μια απλή ρακοσύλλογή από τα σώψυχα ενός ψυγείου, την κλοπή τεσσάρων κουκιών απ` τη σακκούλα του πατέρα, το λίγο κρίταμο που πρέπει να τελειώνει `τι έρχεται το καινούργιο στον βράχο, τα τρία μόλις κλαράκια σέλινο που φύτρωσαν στη γλάστρα από ανακύκλωση ζωής μιας ρίζας σέλινου του μανάβη, τα δυο καρότα που επόμειναν στο συρταράκι των λαχανικών...
Μα άμα είναι έτσι να προχωρήσω στις χίλιες και μια του λικουρίνου τύψεις για όσες νύχτες δεν κατεγράφη η συντροφιά του στα τσίπουρά μας.
Ένα είναι μόνο που θα ήθελα να προσθέσω, που το θεωρώ και σημαντικότερο:
Το μμμμμμμμ! εκείνης για την οποία παίζει με τα υλικά του ο γράφων, που αν δεν είχε προϋπάρξει, τότε τα γραφόμενά σας θα ήταν η μόνη αιτία για την οποία το καλοακονισμένο μου opinel σουγιαδάκι θα καθάριζε το καλάμι από τις ακίδες μη μου πληγώνει τα σκέλια κατά την πτήση...»


Σήμερα, οφείλω να ομολογήσω, η αυθαίρετη οικειοποίηση της συνταγής, με κάνει να πετάω πιο ανάλαφρα καβάλα σε κείνο το καλάμι. Χαλάλι του. Όταν όμως περάσει από το λογιστήριο να πληρωθεί τη σελίδα 24, να θυμηθεί ότι μου ανήκει στο ακέραιο .

Υ.Γ. Το μεσημέρι είχαμε με τον 14χρονο ακόμα μια -πατέρας vs γιος- αντιπαράθεση. Σε σχολική εργασία με θέμα τα ιχνοστοιχεία, είχε δουλέψει εν πολλοίς copy paste, από το διαδίκτυο. Του εξήγησα ότι τις εργασίες του πρέπει να τις δουλεύει ο ίδιος κι αν κάνει χρήση υλικού να αναφέρει τις πηγές του. Εκείνος βέβαια ανταπάντησε: «άρχισες πάλι το κήρυγμα». Κι εγώ δεν είχα άλλο ν’ ανταπαντήσω πλην του ότι θα μάθει από μένα μικρός όσα πρέπει, για να μη γίνει ρόμπα μεγάλος. Το απόγευμα, με τον Γαστρονόμο στο χέρι, είχα και τη δυνατότητα χρήσης του «κακού παραδείγματος» εκείνου του ...προς αποφυγήν.
Αυτή την απαίτηση που έχω από τον έφηβο, έχω κάθε δικαίωμα να την έχω κι από τις παλιοσειρές!

Labels: , , , , ,

30 Comments:

Blogger Juanita La Quejica said...

Χθες που έριξα μια πρώτη ματιά στο περιοδικό, μόλις είδα τον λικουρίνο σε σκέφτηκα. Είχα μάλιστα σκοπό να μελετήσω σήμερα το κείμενο για να δω ποια συνταγή θα μου άρεσε καλύτερα.
Αλλά τελικά απλά θα ξαναδιαβάσω τη δική σου ε; Μάλιστα...

February 12, 2007 11:21 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Η απόδειξη της πατρότητας μιας συνταγής είναι αδύνατη υπόθεση, ειδικά για πιάτα τέτοιου τύπου. Άδικα χολώνεστε αφήστε που ένα από τα αγαπημένα μου τσιτάτα είναι το :"Imitation is the sincerest form of flattery".

February 12, 2007 11:41 AM  
Anonymous kopoloso said...

Για δες...
Πώς "...μια απλή ρακοσυλλογή από τα σώψυχα ενός ψυγείου" μπορεί να γίνει γαστρονομία υψηλών ταχυτήτων:
Με 0.5 gr illustration χαρτί στο τελείωμα!

February 12, 2007 11:54 AM  
Blogger anadelfos said...

Κάτω η δικτατορία των ...πνευματικών δικαιωμάτων! Ελευθερία ή ..τίποτα!

February 12, 2007 11:57 AM  
Blogger dimitris-r said...

@Juanita. Οι παλιές καλές μέρες του Hungry. Χα!

@αθήναιος. Μα δεν συζητάμε, αν καταλάβατε, εδώ, περί πατρότητος.
Το θέμα είναι η μητρότητα ακόμα κι όταν ...πονάμε βουνό και γεννάμε ποντικάκι.
Κατά τ' άλλα η κοινή μας φίλη Μάτζικα με δίδαξε κάποτε σ' ένα εξαιρετικό κείμενό της, ότι δεν υπάρχει παρθενογέννεση στην μαγειρική. Αυτό το σέβομαι.
Το copy paste καθόλου.

Τα κείμενα που θέλω να προστατέψω είναι στο συρτάρι μου, για τ' άλλα δε ζητώ παρά μια απλή αναφορά στην πηγή. Όπως κάνει η Εύη Βουτσινά -κυρίως αυτή- η Αγλαϊα η Κρεμέζη κι άλλος κόσμος, όταν καταθέτουν μια πληροφορία, μια συνταγή, μια μαγειρική μπουκίτσα, αδελφέ!

February 12, 2007 12:10 PM  
Blogger dimitris-r said...

@kopoloso.
Δεν πρόκειται για "γαστρονομία υψηλών ταχυτήτων" αλλά για την τάξη των πραγμάτων. Εξάλλου στους 14χρονους δεν μπορούμε να μιλάμε πάντα με παραβολές. Πρέπει κάποτε να τους ανοίγουμε και το ψυγείο της καρδιά μας και να βλέπουν αν φτουράνε τα υλικά μας.

@anadelfos. Μαζί σου στην ελευθερία. Εξάλλου είναι πολύ σέξι. Δεν είναι;

February 12, 2007 12:18 PM  
Blogger kostis-b said...

Τελικά ΚΑΙ ο λικουρίνος αποδημητικό
είδος είναι.
Θα επιστρέφει πάντα, με κάποιο τρόπο,
όταν ζυγώνει η άνοιξη.

February 12, 2007 1:49 PM  
Anonymous Anonymous said...

να του πάρεις το κεφάλι (του λυκουρίνου)

έτσι οι αλλόθρησκοι θα κατακτήσουν μεν το σώμα του αλλά πνεύμα και ψυχή θα είναι δικά σου για πάντα

(οι "παλιές καλές μέρες" του H ...άκου τι θυμήθηκε ο άνθρωπος)

February 12, 2007 2:48 PM  
Anonymous Anonymous said...

γμτ την ανωνυμία μου...
κ#λο blogger , δεν του φτάνει η νέα ταυτότητα , ζητάει και διαβατήριο από πάνω..

February 12, 2007 2:50 PM  
Blogger Κωστας said...

Αλλο ένα κρούσμα copy/paste ε;
Αυξάνονται και πληθύνονται τώρα τελευταία.

Καλώς η κακώς, το μόνο που μπορεί να κάνει κάποιος (όπως ορθώς παρατήρησε ο Αθήναιος περί αδυναμίας απόδειξης της πατρότητας), είναι να επαφίεται στην ...ευγένεια του αντιγραφέα. Εάν αυτή λείπει, ...

Και τα χειρότερα έπονται, ξέρεις...

February 12, 2007 8:08 PM  
Blogger asteroid said...

Από φιλοσοφικής απόψεως, συμφωνώ πλήρως... αλλά τι ακριβώς είναι ο Λυκουρίνος;

Υ.Γ. 1 : Τελικά, το μόνο blog, όπου έχω συστηματικά άγνωστες λέξεις, είναι το δικό σας...

Υ.Γ. 2 : Το κείμενο αυτό να μας προετοιμάζει, άραγε, για το ότι πολύ σύντομα θα δούμε φωτογραφία με τον "Γαστρονόμο" να αποτελεί foundation στο αλεύρωμα ψαριών;

February 12, 2007 10:53 PM  
Blogger dimitris-r said...

@kostis-b. Παρακράτησε φέτος η εαρινή σύναξη των αποδημητικών ιχθύων. Δεν νομίζεις;

@anonymous. Με 'γεια το ταγεράκι.
Όσο για το κεφάλι μα το λέει και το copy paste, το "κόβουμε με φορά σβέρκος κοιλιά".
Δεν ξεχνώ βεβαίως ότι υπήρξατε και συνεχίζετε να είστε χορηγός αυτού του εκλεκτού εδέσματος, άρα και ηθικός υπεύθυνος για όσα συμβαίνουν σήμερα εδώ!

@κώστας. Εγώ ό,τι είχα να γράψω το ΄γραψα το πρωί σήμερα και μάλιστα ζεστό ζεστό. Εσείς όμως πώς κρίνετε για την ορθότητα παρατήρησης προλαλήσάντος, όταν έχει υπάρξει η απάντηση ότι περί μητρότητας ομιλούμε. Υπάρχει στο κείμενο και η αντίστοιχη παραπομπή σε προγενέστερα λινκς.

February 12, 2007 11:20 PM  
Blogger dimitris-r said...

@asteroid.
Αντιγράφω από το κείμενο στο Hungry:
"...είναι ένα είδος κέφαλου. Ο συγκεκριμένος που έπεσε στην πλώρη μας (ευγενική χορηγία από την Τοπική της Ξάνθης) αλλιεύεται και καπνίζεται στα Θρακικά παράλια. Είναι μια παρηγορητική γκουρμεδιά για την οποία η ρέγκα θα πούλαγε τον ρέγκο της ασυζητητί..."

Σας ικανοποιεί η απάντηση;
Εύχομαι πάντα να έχετε άγνωστες λέξεις. Δεν έχει άλλο νόημα η συνάντησή μας στα blogs πλην της ανταλλαγής και της μοιρασιάς λέξεων, σκέψεων, χαιρετισμών...

Ο Γαστρονόμος είναι πολύτιμο αρχειακό υλικό για μένα. Δεν ανακυκλώνεται.

February 12, 2007 11:30 PM  
Blogger Composition Doll said...

Σας αγαπώ για πολλούς λόγους. Ένας είναι το καλάμι σας, αυτό με το οποίο τόσο ανάλαφρα πετάτε.

Έχω κι εγώ ένα, ξέρετε, εξίσου ελαφρύ και όμορφο. Σαν τη σκούπα του Χάρυ Πόττερ, ένα πράγμα...

Επίσης, καταλαβαίνω πλέον γιατί σας προτιμούν οι πριγκίπισσες. Αυτή που δεν ξέρω και αυτή που γνωρίζω.

Τα φιλιά μου στο σόι σας.

February 13, 2007 12:10 AM  
Blogger Κωστας said...

...ομιλώντας περί μητρότητας, τα πράγματα είναι ακόμα πιο σκληρά.

Αφήνοντας μια συνταγή στο ιντερνετ, είνα σαν αφήνει η μάνα το παιδί της στους 5 δρόμους. Οποιοσδήποτε μπορεί να το διεκδικήσει, όσο κι αν (δικαίως) φωνάζει η μάνα...

και επαναλαμβάνω: Τα χειρότερα έπονται!

February 13, 2007 12:27 AM  
Anonymous ζαργάνα said...

Οι μεγάλες ιδέες δεν κοπιάριονται, απλα υιοθετούνται ;-)

Ένα γεια μπηκα να πω γιατί πολύ σας αποθύμησα...

Σμαακ,
Β.

February 13, 2007 12:40 AM  
Blogger dimitris-r said...

@κώστας.
Μα δεν φωνάζω πια. Ξεθύμανα ήδη από το πρωί. Αλλά εγώ έκθετο δεν άφησα τίποτα. Υπογράφω κανονικά αν έχεις προσέξει.
Άρα όποιος δεν ήξερε ας ρώταγε.
Τα ...καλύτερα έρχονται.

@ζαργάνα.
Βρε καλώς τα ψαρικά.
Ε, όχι και μεγάλες ιδέες. Μεζεκλίκι αφιερωμένο ήτανε.
Γι αυτό!

February 13, 2007 12:50 AM  
Blogger Λουΐζα Κορνάρου said...

Τι θα κεράσεις με τα έσοδα απ' τη σελίδα 24 ;-)

February 13, 2007 8:31 AM  
Anonymous Anonymous said...

Επιτρέψτε μου ένα prequel αφιερωμένο στην Τοπική Μυκόνου από την Κ.Ο.Β.Α* Ξάνθης :

#
Να δοκιμάσεις :

με ζήλο τα πάντα. Ιδίως λυκουρίνο. Ψάρι του θεού είναι, που πέθανε από παθητικό κάπνισμα. Από Οκτώβρη και μετά και για 3-4 μήνες μόνο. Εδώ δεν φτάνουν για τους ιθαγενείς, θα αφήναν λέπι για τους conquistadores; Η εξαγωγή του από τα σύνορα του νομού δεν απαγορεύεται αλλά αυτομάτως σε καθιστά persona non grata για τους εθισμένους ντόπιους χρήστες.

#

*
Kυνική
Οργάνωση
Βορείων
Ανέραστων

February 13, 2007 9:50 AM  
Anonymous Magica de Spell said...

Τό 'χω νοιώσει δις το συναίσθημα και τό 'χουμε συζητήσει. Γι αυτό με βολεύει η θεωρία της παρθενογένεσης για να μη μου ανεβαίνει η πίεση.
Γι αυτό και δεν ανέβασα την συνταγή του κορμού πέστροφας πριν να τυπωθεί στο Οινοδρόμιο, διότι έψαξα κι εγώ και οι φίλοι μου σε ό,τι σύγγραμα έχουμε και δε βρήκαμε αρμυρό παντεσπάνι.
Το κατέβασα ολοσχερώς από την κούτρα μου, απέτυχε 2 φορές και πέτυχε 5. Αν λοιπόν το δω αντιγραμμένο θ' αντιδράσω.
Διαφωνώ δε μαζί σου και ως προς τις συνήθειες της κυρίας Κρεμέζη.
Μόνο, και το ξαναλέω μόνο η κυρία Βουτσινά αναφέρει τις πηγές της. Και μόνο αυτή δικαιούται τον τίτλο της ερευνήτριας της ελληνικής κουζίνας.
Τελεία και παύλα!
Πάμε γι άλλα!

February 13, 2007 10:03 AM  
Blogger dimitris-r said...

@Λουΐζα Κορνάρου.
Για σας, επειδή μου αρέσει το μλογκ σας ιδιαιτέρως, επιφυλάσσω το πρωτότυπο.

@ανωνύμους ελέω Βλόγκερ.
Σας παρακαλώ διερευνήστε. Ψυχρό ή θερμό κάπνισμα επιδέχεται ο λικουρίνος. Να είστε σίγουρος ότι εις το εξής θα κάνουμε χρήση των δικών μας κέφαλων και στα φετινά "Καπνιστάλεια" θα καπνίσουμε καμπόσους έτσι για να υπάρχουν κι εκτός όλων των άλλων (υλικά, διαδικασία, στήσιμο, συνταγή εν γένει) να 'ναι δικός μας και ο λυκουρίνος.
Εξάλλου στο εξαιρετικό του αφιέρωμα, ο Γαστρονόμος, έδωσε πλήρη στοιχεία, χάρη στον παραγωγό Γιώργο Πασχαλίδη και την πάντα καλή στις καταγραφές της Γεωργία Ζαβιτσάνου.

February 13, 2007 4:02 PM  
Blogger dimitris-r said...

Εσείς δις, εγώ πλειστάκις. Αυτό ήταν η σταγώνα που το 'φερε τούμπα το ποτήρι.
Παρ' όλο που συμφωνώ στις τελείες σου δεν θα συμφωνήσω στις παύλες σου. Εν προκειμένω και όσο εγώ τουλάχιστον γνωρίζω (και γι αυτό μόνο ομιλώ) όσες φορές η Κρεμέζη πειράζει συνταγές (στο "Ε", αναφέρει από πού τσίμπησε την ιδέα.
Ναι, πάμε γι άλλα.
Εξάλλου εμείς ως ευζωιστές από πετριά κι όχι από επαγγελματική διαστροφή, μπορούμε να τρυγήσουμε λίγη φρέσκια Άνοιξη και να μεθύσουμε μαζί της κι όχι με περσινά κουλούρια.

February 13, 2007 4:14 PM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Δημήτρη, δες εδώ μια συνταγή με τα βασικά υλικά!
http://valiacaldadog.blogspot.com/2007/02/blog-post_6226.html

από την (καταπράσινη και φουντωτή) Κλαδική Σαμοθράκης

February 13, 2007 4:29 PM  
Anonymous Anonymous said...

Θα επανέλθω με λεπτομερειακή διατριβή (αυτό να εκληφθεί ως απειλή)

February 13, 2007 8:19 PM  
Blogger peftasteri said...

ας το καλό!
το διάβασα Κυριακή πολύ προσεκτικά -μάλιστα σαν να μού'τρεξε μια ιδέα σάλιο- και είπα "κάτι μου θυμίζει" αλλά πουυυυυ να πάει το μυαλό της Πόντιας!

υ.σ. δοθείσης ευκαιρείας υιοθετώ χάριν μελλοντικών αντιπαραθέσεων το καταπληκτικό "θα μάθεις από μένα μικρός όσα πρέπει για να μη γίνεις ρόμπα μεγάλος" Τέλειο! Δεν έχω λόγια...

February 13, 2007 9:57 PM  
Blogger peftasteri said...

Αθήναιε, ωραιότατο το άρθρο σας στον "γαστρονόμο", το απόλαυσα πίνοντας καπουτσίνο, αποκλεισμένη σε παιδότοπο λόγω καταρρακτώδους βροχής. Βάλσαμο ήταν τούτο το περιοδικό κείνες τις δύσκολες τις ώρες...

February 13, 2007 10:00 PM  
Blogger dimitris-r said...

@composition Diva's doll.
Ο ευδαίμων του μπλόγκινγκ έβαλε την ουρίτσα του και δεν χαιρέτησα το μεσημέρι.
Εκείνο που νόμιζα λοιπόν ότι είχα γράψει αλλά δεν... είναι ότι σε μια στοίβα καλαμιές αποκοιμήθηκα και ήρθε και με ξύπνησε του καπετάνιου η κόρη, bongiorno principessa της λέω, όλη τη νύχτα τρέχαμε και το πρωί μας πιάσανε μου λέει. Έφυγα άρον άρον, ήταν κι ένα σεμινάριο μαγειρικής που μούτρεχε κι είχα καθυστερήσει.

Α, το καλάμι σας να μου το δώσετε να το ροντάρω. Μην εμπιστεύεσθε τις περιώνυμες Μεγάλες των Μάγων Σχολές.

February 13, 2007 11:32 PM  
Blogger dimitris-r said...

@Σκύλε.
Έχω ζηλέψει πολλές φωτογραφίες σου.
Φοβερή η ομελέτα στο μάτι και ο περιβάλων τόπος.
Είναι μαγευτική η Σαμοθράκη, λένε.

@ελέω New blogger ανωνυμους.
Να επανέλθετε και ει δυνατόν με το γνήσιο της υπογραφής.
Μας αρέσουν οι σεξ-απηλ(ές) με ή χωρίς διατριβή.

@peftasteri.
Αυτό είπα κι εγώ: ας το καλό ή μάλλον ...ασταδιάλα!
Όταν μεγαλώνεις παιδιά ο φ ε ί λ ε ι ς να είσαι και λίγο διδακτικός κυρίως με την συμπεριφορά σου.

@peftasteri.
Μ' αρέσει να με αποκαλούν Αθήναιο. Φτιάχνομαι!-)

February 13, 2007 11:43 PM  
Blogger peftasteri said...

επειδής μόλις ξύπνησα και γλωσσού όπως πάντα....
μπρε συ, κι ο Αθήναιος είχε άρθρο στο ίδιο τεύχος το "Θέλω να σε φάω"

February 23, 2007 12:12 AM  
Blogger dimitris-r said...

Δεν είπα τίποτα διαφορετικό. Εξακολουθώ να φτιάχνομαι όταν με αποκαλούν "Αθήναιο"!
Καλή χώνεψη :-) ...κάτσε να κάνω ένα μπανάκι καλού κακού!

February 23, 2007 6:24 AM  

Post a Comment

<< Home