Saturday, January 27, 2007

Φρέσκα ψάρια

Πολύς λόγος γίνεται για τα ψάρια, τη φρεσκάδα τους, την δυνατότητα που έχει ο καταναλωτής να ξεχωρίζει το φρέσκο από το μπαγιάτικο και άλλα τέτοια. Μάλιστα οι ψαράδες, οι ιχθυέμποροι, και οι εστιάτορες που πουλάνε ψάρι, αντιμετωπίζονται τουλάχιστον με δυσπιστία. Σαν να έχουν από πολλού απωλέσει την έξωθεν καλή μαρτυρία.
Από πολλού; Από πότε δηλαδή; Μα από πάντα!
Ήδη υπάρχουν μαρτυρίες από την Αρχαία Ελλάδα όπου τιμωρούνταν οι ιχθυοπώλες ακόμα κι αν έβρεχαν τα ψάρια στα πανέρια τους, μιας και σκοπό είχαν να τα κάνουν να δείχνουν ελκυστικά και μάλιστα φρέσκα. Ενώ δεν ήταν; Τί να σας πω; Προσπαθώ καμμιά φορά να ταξιδέψω νοερά σε κείνη την εποχή. Πόσο φρέσκο μπορεί να ήταν ένα ψάρι στην τότε Αθήνα, πριν από δυο χιλιάδες χρόνια; Σχετικό είν’ αυτό. Φαντάζομαι ότι όπως και σήμερα συμβαίνει αυτά τα πράγματα είναι ελαστικά όσο παίρνει. Άλλους κανόνες είχαμε μέχρι χτες, άλλους θεσπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση από την ώρα που διαβήκαμε το κατώφλι της. Δέστε και τη φιλολογία τη σχετική με το γάλα, όπου πολύς λόγος γίνεται για να κερδίσει λίγες μέρες παραπάνω το «φρέσκο» γάλα στο ράφι.
Ακούω και διαβάζω και κάποια φαιδρά. Λέει, άμα πας σε ψαροταβέρνα και διαλέξεις π.χ. τη συναγρίδα σου, βγάλτης ένα μάτι. Ορίστε; Ναι! Έτσι, λέει, δεν μπορεί παρά να σου ψήσουν αυτή, μιας και δεν μπορούν να σου ψήσουν άλλη και τη δικιά σου να την ξαναπουλήσουν. Ποιος παίρνει μονόφθαλμη συναγρίδα; Πολύ ωραία. Εγώ λοιπόν προτείνω να της βγάζουμε και τα δυο μάτια (στην ανάγκη να της πετάμε τα μάτια έξω). Ακόμα, αν αυτό μας ευχαριστεί, αν δηλαδή μεγιστοποιεί την προσδοκώμενη απόλαυσή μας να της κόβουμε σαδιστικά τα πτερύγια και την ουρά. Κι αφού δηλαδή της γαμήσουμε το ταμτιριρί, τότε και μόνο τότε να περνάμε στην επόμενη φάση της παρτούζας, όπου ομού μετά των εκλεκτών συνδαιτυμόνων μας θα τη χαιρόμαστε τη γαμημένη τη συναγρίδα μας. Την ολόδικιά μας συναγρίδα.
Εγώ λέω ότι -ακόμα και στα καλύτερα μπουρδέλα- πας εις γνώσιν σου ότι μπορεί και να σου τύχει «άσχημη», πας όμως με την πουτάνα και πληρώνεις γι αυτό. Αν τολμήσεις να της γαμήσεις την αξιοπρέπεια -της ίδιας ή της τσατσάς- πας χαμένος. Γι αυτό ας σεβαστούμε τον ψήστη και κυρίως τη συναγρίδα. Έτσι κι αλλιώς, όπως και στον έρωτα, ένα καλό – αργό - ψήσιμο, μπορεί να καλύψει μικρά ελατωματάκια όπως η έλλειψη φρεσκάδας. Αλλά κι ένας κακός ή τουλάχιστον εκνευρισμένος από τη συμπεριφορά μας ψήστης, μπορεί να ακυρώσει τα κάλη μιας λαχταριστής συναγρίδας. Τόμπολα!

«Ουδέ είς
μάγειρον αδικήσας αθώος διέφυγεν»
[1],
διδάσκει ο Μένανδρος στον «Δύσκολό» του και αυτό ας το ‘χουμε καλά στο μυαλό μας πριν βγάζουμε της συναγρίδας, αλλά και τα δικά μας μάτια.

Ένα ψάρι που έχει συντηρηθεί καλά από την ώρα που ψαρεύτηκε ως την ώρα που ήρθε στο πιάτο μας, ακόμα και 2-3 ημερών να ‘ναι εγώ θα το λεγα φρέσκο.

Ένα ψάρι όμως δεν είναι φρέσκο, ακόμα και από το καϊκι να το πάρεις, άμα το ‘χει χαϊδέψει κάμποσες ώρες ο ήλιος, ή άμα βρέθηκε στην ψαραγορά κι εκεί δεν προστατεύθηκε όσο έπρεπε. Τότε και μισής μέρας να ‘ναι το ψάρι ...χαιρέτα μου τον πλάτανο!
Ένα ψάρι δεν είναι φρέσκο όταν το αγόρασες χτες το πρωί σπαρταριστό, πέρασες από το καφενείο, ήπιες καφέ, το έκανες βόλτες με τ’ αυτοκίνητο να γνωρίσει τη διαδρομή ψαράδικο – δουλειά - σπίτι, το άφησες με την πλαστική σακκούλα όπως ήταν στη συντήρηση του ψυγείου και σήμερα το μεσημέρι θυμήθηκες να το ετοιμάσεις για το βραδυνό δείπνο. Μάλλον για πέταμα είναι και ας μην κάνετε τον κόπο για περαιτέρω κόλπα. Τα οικιακά ψυγεία δεν έχουν την απαιτούμενη ψύξη να «κρατήσουν» το ψάρι μας φρέσκο, ιδιαίτερα όταν η σωρός του έχει πιθανότατα υποστεί και την ταλαιπωρία αποκομιδής από το καΐκι, στην ιχθυόσκαλα, στην Κεντρική Αγορά, στο συνοικιακό ψαράδικο...

Στα νησιά, με το ψάρι, υπάρχει μια σχετική ευκολία, μιας και ιδιαίτερα όταν δεν πλημυρίζουν από επισκέπτες, η προμήθειά του είναι μια ευχάριστη διαδικασία και συνήθως ό,τι παίρνουμε σπαρταράει ή είναι αποβραδίς ψαρεμένο. Άρα δεν τίθεται θέμα. Ή μήπως τίθεται;

Σημείωση [1] Αθήναιος, Δειπνοσοφιστών Θ΄ (Κανένας που αδίκησε μάγειρο δεν ξέφυγε ατιμώρητος)
---
Στο θέμα της φρεσκάδας θα επανέλθουμε, όχι βέβαια στη βάρβαρη βάση άλλων πολιτισμών, όπως στο επισυναπτόμενο φιλμάκι, το οποίο εδώ από την πλευρά μας, δεν έχει άλλο παρά καταγγελτικό λόγο φιλοξενείας.
Η τροφή μας στην μεγάλη της πλειοψηφία πριν καταλήξει στο πιάτο μας ήταν ζώσα. Σαν τέτοια λοιπόν της αξίζει το ελάχιστο:
ο σεβασμός!



.............--------.....

Labels:

24 Comments:

Blogger asteroid said...

τσκκκ...τσκκκ
Τι να πρωτοσχολιάσω;

Τα λάθη του δαίμονα; Διορθώστε εκείνο το "πειοψηφία", γιατί το "ι" του "ει" το βλέπω το κακορίζικο να δυσανασχετεί σφόδρα, να δείχνει τάσεις φυγής και, στο τέλος, ν' αφήνει το "ε" μόνο του!..

Την γλώσσα; Μέτρησα 3-4 γ..ήσια! Είστε, λοιπόν, και του λιμανιού - όχι μόνο του (λογοτεχνικού) σαλονιού!..

Το πάθος με τα ψάρια; Μα κάτι σε μη ψάρι δεν σας βρίσκεται; Τώρα πούχω κάτι άκριες, να σας στείλω. μήπως, κάτι σε σουβλάκι-delivery;

Το τελευταίο σχόλιο; "Κανένας που αδίκησε μάγειρο δεν ξέφυγε ατιμώρητος." Ναι, αλλά εκείνοι οι αθώοι κι αγαθοί, οι τόσοι και τόσοι, που αδικήθηκαν από μαγείρους ατιμώρητους, θα βρουν άραγε ποτέ τον συνήγορό τους;

:-))

January 27, 2007 2:36 PM  
Blogger landlord45 said...

Kύριε ψήστη...
μας καλομαθαίνετε ( και άντε μετά να βρούμε στη λαική ψάρι γαμημένο ).

January 27, 2007 5:22 PM  
Anonymous Anonymous said...

Σιγήν ιχθύος, ιχθυβόλοι,τηρήσωμεν, εις ιχθυόεντας ιχθυβότους...

January 27, 2007 6:06 PM  
Blogger Marina said...

Πέθανα στο γέλιο εκεί με το βγαλμένο μάτι της συναγρίδας Ανήκουστα πράγματα.
Αν ζούσα σε νησάκι
φρέσκο απο το κύμα
θα είχα το ψαράκι
να το κάνω μιά χαψιά
συνοδευόμενο πάντα
από καλή παρέα
αγάπη
και όμορφο ουζάκι.

January 27, 2007 9:57 PM  
Anonymous πάνος said...

"...και στην κουζίνα ο μάγειρας
θύτης μαζί και θύμα..."

Θ. Παπ., δίσκος "Διάφανος", άσμα "η μοσχαροκεφαλή". Μετάφραση, μάλλον δε χρειάζεται.

January 27, 2007 10:24 PM  
Anonymous mpampakis said...

Συμφωνώ και επικροτώ σε όλα (έχουμε φάει και πληρώσει πράγματα και θάματα ως τάχα-μου τάχα-μου φρέσκα!) πλην ενός:

Αν είναι να της πετάξουμε τα μάτια έξω, να μην παραγγείλουμε συναγρίδα αλλά γοργόνα!

January 28, 2007 12:09 AM  
Anonymous Anonymous said...

Κέφια έχεις Δημήτριε. Αχ βρε παιδιά, δε μπορώ να μην το σχολιάσω γιατί γελάω μέσα μου. Με συγχωρείτε κιόλας, παρασύρθηκα από το ύφος του κειμένου και θα το πω:
Φίλε μπαμπάκη, δυστυχώς, η γοργόνα είναι μια κακή επιλογή διότι είναι το μόνο ψάρι που δε μπορείς ούτε να το τηγανίσεις αλλα ούτε και να το .......

January 28, 2007 1:55 AM  
Blogger dimitris-r said...

Κύττα να δεις τί έκανες ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗ, έκανες κακή αρχή τόσο που και η ΟΝΕΙΡΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ έπιασε τα αποσιωπητικά. Αγόρι μου τί τα μετράς τα ακατανόμαστα όταν νοιώθεις την ανάγκη για τελίτσες;
Μέτρα καλύτερα τα άλλα και θα δεις πως ασχολείται παρά φύσει και με άλλα παναθεμάτον ο καρβουνιάρης. Να καληώρα προ ημερών με γουρουνόσουπες, πιο πίσω με τηγανήτες γριές, Σουέλ, φασολάδα κι ομελέτα, αφίσες, αποδομημένες μπριζόλες, μοριακή γαστρονομία, 2 οινολογικά, ένα μοναστηριακό κλπ κλπ. Αλλά για πες μου τώρα γιατί απολογούμαι αλήθεια; Είπαμε, είναι χρονιά στο ψάρι αφιερωμένη και το εννοούμε. Άρα κάνε κουράγιο κι ότι αρπάξεις. Για μεζέ πάντως τον ξέρεις τον δρόμο.
Ο δαίμων ναι κάνει ενίοτε πιτσικουλιές, αλλά μη δίνεις σημασία.
Η φράση του Μενάνδρου είναι καλά ζυγισμένη, ξανασκέψου το!
:-)))

@Landlord45.
Στην ανάγκη δοκιμάστε αγάμητο. Λίγο ατίθεσο αλλά αρτιμελές τουλάχιστον.

@τίποτα.
Ημείς, υπογάστριον θύννου τι κακροκώλιον...

@marina. Συγκρατήσου...

@πανος. Τον άκουσα φέτος ζωντανό κι ήταν ότι καλύτερο τα τελευταία χρόνια. Σωστός...

@pampakis. Κι ακόμα σωστότερος!

@oneiromageiremata. Είναι αμαρτία να σκέφτεσαι με τελίτσες.
Μπακαλιάρος παστός, μαριναρισμένος, σερβιρισμένος ξάπλα πάνω σε πολέντα, το αποψινό δείπνο.
Συγνώμη δηλαδή αλλά μια κοιλάδα του Λίγηρα δεν θα μας έφτασε αν πίναμε όσο θέλαμε.
Αυτά τα ξέρεις εσύ που σε νησί έχεις τη φωλιά σου, άμα είναι να μην είναι της φελιάς το ψάρι καλύτερα κι εγγυημένα ...μπακαλιάρος!

January 28, 2007 3:05 AM  
Blogger asteroid said...

Να συμφωνήσω σ' όλα και, κυρίως, στο τι τις θέλω τις τελίτσες...
Και το ψάρι σου ακόμη θα το φάω, γιατί άμα είναι κάτι από χέρι...
Αλλά σ' εκείνο για τον μάγειρο κομμάτι δύσκολο να το συναισθανθώ! Μάγειρο ποτέ δεν αδίκησα - αντίθετα, έχω τόσο πολλές φορές αδικηθεί, μα τόσο πολλές φορές... κι έχω πληρώσει αγόγγυστα (ίσως εκεί έγκειται το λάθος!)... Κύριος εγώ!..
:-))
Καλημέρα και φιλιά σ' όλους!
(Χειμώνιασε κάτω, ε;)

January 28, 2007 8:17 AM  
Anonymous Anonymous said...

Πες τα χρυσόστομε με τα φρέσκα ψάρια πια!! Τη μανία είναι αυτή, όπως ακριβώς το είπες, είναι πιο φρέσκο το ψάρι που από το δίχτυ πάει κατευθείαν στην κατάψυξη της τράτας παρά το ψάρι της ώρας που το αγοράζεις και κόβεις μ'αυτό βόλτες στην πόλη για μερικές ώρες!!

January 28, 2007 10:45 AM  
Anonymous Gianni said...

Εσύ πρέπει να έρθεις στα μέρη μου και να βρεθείς με τον πατέρα μου, ο οποίος λέει πως μόνο για πρωινό δεν έχει φάει ψάρι ακόμη...
Πάντα μαθητής...
ΥΓ. Τα ήπια φίλε και για σένα και στις δύο εκδηλώσεις... τον Φεβρουάριο ελπίζω να είσαι...

January 28, 2007 9:31 PM  
Blogger alzap said...

Είμαι υποχρεωμένος να τηρήσω "σιγήν ιχθύος".
(Γεννηθείς στις 6 Μαρτίου)

January 29, 2007 12:41 AM  
Anonymous Anonymous said...

Δεν υπηρξε μαγειρας που να του ειπα,ξερεις δεν ξερω τ αφηνω πανω σου,και να με πουλησε.Και πιο εγγυημενο απο τον μπακαλιαρο,το μπαρμπουνι,αν μου επιτρεπετε.

January 29, 2007 1:40 AM  
Blogger kopoloso said...

Εγώ πάντως έχω παρατηρήσει ότι (στον άνθρωπο τουλάχιστον) οι έννοιες "γαμήσι" και "φρεσκάδα" δεν είναι παντελώς άσχετες μεταξύ των.
Με το συμπάθιο κιόλα...

January 29, 2007 12:49 PM  
Anonymous mpampakis said...

@Oneiromageiremata:
χαχαχαχαχα!!! Ε, από το να βολευόμασταν με την...συναγρίδα, πάλι καλύτερη η γοργόνα θα έλεγα! ;^)

January 29, 2007 2:33 PM  
Blogger landlord45 said...

επίσης δεν είναι να 'χεις καμμιά εμπιστοσύνη στους ιχθυοπώλες

όλο το ΣΚ τον πιλάτευα , τον προσωπικό μου βουτηχτή , να με ειδοποιήσει μόλις πέσει φρέσκο πράμα αγάμητο στα δίχτυα του και σήμερα το πρωί με πήρε λαχανιασμένος :

"έλα , έπιασα ένα αλλά μου 'φυγε το γαμημένο "

άρα και στα ψάρια υπάρχει εμπλοκή εννοιών αγαπητέ kopoloso

αν είναι να διαβάζεις Kant για να φας φρέσκο ψάρι , καλύτερα παξιμάδι..

January 29, 2007 2:34 PM  
Blogger dimitris-r said...

@Αστεροειδή. Το ήξερα ότι στο τέλος θα συμφωνούσατε, αλλά τώρα εγώ τί να κάνω που δεν μπορώ να τις βγάλω;
Ο Μένανδρος δεν αναφέρεται σ΄ αυτούς που σας αδίκησαν αλλά σε όσους αδίκησαν μάγειρο. Έχετε καμιά αμφιβολία ότι αν αδικήσετε μάγειρα θα φύγετε ατιμώρητος;
Χειμώνας; Χα, ψέμματα το κάνει. Βροχή... μηδέν!

@αθήναιος. Ειδικά στον φούρνο μικροκυμάτων που ελληνιστί καλείται "πορτ μπαγκάζ"!

@gianni. Εσείς εκεί έχετε τη χάρη να κατέχετε και την τέχνη του ψαριού και του λαδιού και της σφέλας. Τί άλλο θέτε;
Ο Φλεβάρης δεν θα φλεβίσει. Πίνεις και για μένα...

@alzap. Α, μπράβο. Σοφός ο σύντροφος, γιατί έτοιμος ήμουν να πω πως είστε περσόνα νον γκράτα στο θέμα...

@καιρός. Αναφέρεστε προφανώς παραπάνω. Βέβαια από τα συμφραζόμενα αντιληφθήκατε πως το πιάτο ήταν "γκουρμέ", ένα γλυκό ξάφνιασμα για μένα, μ' ένα "ταπεινό" παστό ψάρι.
Πάντως ο μπακαλιάρος είναι εγγύηση όταν δεν έχουμε επιλογή φρέσκου. Το μπαρμπούνι, πιστέψτε με, δεν είναι.

@mpampakis. Άλλοι την ονομάζουν Μακρυπούλια, εσείς απλά ...γοργόνα. Ο καθείς κι η φαντασίωσή του!

January 29, 2007 4:04 PM  
Blogger Composition Doll said...

Ήμουν έτοιμη να γράψω: "Μα πάλι ψάρια???", μέχρι που διάβασα τα σχόλια.

Οι αναγνώστες σας, λοιπόν, στάθηκαν σε δύο σημεία: στα ψάρια και στο γαμήσι.

Για το πρώτο δεν γνωρίζω απολύτως τίποτα.

January 29, 2007 10:48 PM  
Blogger dimitris-r said...

test

January 29, 2007 11:56 PM  
Blogger dimitris-r said...

O Blogger θέλει "τελίτσες" σήμερα! Σώνει και καλά από το απόγευμα με σπρώχνει να «αναβαθμιστώ» αλλιώς με κόβει! Α, και ορισμένοι, όπως Αθήναιος, πάνος κ.ά. κέρδισαν επιτέλους την ανωνυμία τους.

@kopoloso.
Βλέπετε τί μας κάνετε; Φιρί-φιρί πάει να μας το κάνει Αμέρικαν μπαρ το μπλογκ ο Λανδλόρδιος. Ώρες είναι να σκάσει μύτη κι ο Σπινόζα για μια ρόμπ ντε σαμπρ αδειανή, μια δίχως τελίτσες συναγρίδα.
Με κίνδυνο να γίνουμε ρόμπες ωστόσο -κι ας μη μας παρεξηγούν τα πτυχία φιλοσοφικής- περνάω στον μεταλαλήσαντα και λαμβάνετε κι εσείς την απάντησή σας.

@landlord45 ομού μετά του προλαλήσαντος kopoloso.

Περί εμπλοκής εννοιών και άλλων φρεσκάδων! (Δοκίμιο μερικώς κλεψίτυπο)

Ο Καντ (θα μας συγχωρήσει για την παραφασάδα, αλλά ας πρόσεχε κι αυτός να ήταν πιο εντός θέματος), εισήγαγε την έννοια της φρεσκάδας με μια οπωσδήποτε ανακριβή και κατ' αρχήν δίσημη έκφραση, ως "ιδιότροπο είδος αιτιότητας". Το γαμήσι ως φυσική αναγκαιότητα είναι ετερονομία των δρώντων αιτίων διότι κάθε επενέργεια είναι δυνατή μόνο κατά τον νόμο ότι κάτι άλλο ορίζει το δρων αίτιο της αιτιότητας κι εδώ να υπενθυμήσουμε ότι αιτιότης είναι η αμφισβητούμενη εντιμότητα του ιχυοπώλη-ψήστη και η πιθανολογούμενη βάτευση της συναγρίδας.
Τη θέλουμε τη συναγρίδα που επιλέξαμε (κατ' αποκλειστικότητα) καθώς ο έρως ο κεραυνοβόλος δεν μας επιτρέπει να την μοιραστούμε. Αλλά "η βούληση και η πράξη είναι ανελεύθερες, όταν προσδιορίζονται από ένα ατομικό, δεδομένο αντικείμενο του πόθου, από ένα επί μέρους υλικό ερέθισμα. Είναι ελεύθερες όταν μπορούν να προσδιοριστούν από την ιδέα της ολότητας των προσδιορισμών σκοπού και από την αξίωση να είναι αυτοί ενιαίοι".
Η συγκεκριμένη βάτευσις (κι εδώ ανακαλύπτουμε τον τρόπο να αποφεύγουμε τις τελίτσες στον γραπτό λόγο) δεν έχει την μορφή που πιθανόν οραματίζεται ανήρ τις ονόματι mpampakis αλλά έχει "την ιδιομορφία του απλά μηχανικού γεγονότος, όπως το αποδίδουμε στον φυσικό κόσμο των πραγμάτων".
"Ξετυλίγεται κι εδώ η ακολουθία των «εσωτερικών» ερεθισμών και παρορμήσεων".
Είτε λοιπόν ομιλούμε περί συναγρίδος, είτε περί γοργόνας, είτε περί Ζέτας "το δεδομένο αντικείμενικό ερέθισμα προκαλεί την αντίστοιχη σ' αυτό ορμή και τούτη μια καθορισμένη πράξη με την ίδια αναγκαιότητα με την οποία κατανοούμε τη δράση όσον αφορά το βάρος και την ορμή των σωμάτων".

Dimitris-r

January 30, 2007 12:05 AM  
Blogger dimitris-r said...

@composition doll. Εγώ πάλι όσο αφορά στο δεύτερο ακόμα μαθαίνω.
Π.χ. εσείς γνωρίζατε μέχρι χτές τη στάση "τελίτσες".
Για το πρώτο έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε παρεΐτσα.

January 30, 2007 12:19 AM  
Blogger Τίποτα said...

Κάποιος μανιόδης ψαράς
ψαρέβων εδοκίμαζε χαράς.
Πολάκις δε εις το βαρκάκι του
έπερνε μαζί το κοριτσάκη του.

ΜΠΟΣΤ: "Η Φαύστα ή η απολεσθείς κόρη"

January 30, 2007 1:29 PM  
Blogger kyrallina said...

Tη μονοφθαλμη συναγρίδα την μπερδεύεις καμιά φορά με μια άλλη μονόφθαλμη συναγρίδα που έχει σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά με τη δική σου. Δεν ξέρω τι λέτε εσείς αγαπητέ πάντως εγώ τις προτιμώ με tatoo με τα αρχικά μου.

January 30, 2007 2:33 PM  
Blogger dimitris-r said...

@τίποτα. Ευχαριστό για το αποθησάβρισμα, δεν το είχα υπόπσιν μου.

@Kyralina. Μην τους ακούς, εγώ το νταλαβέρι το κάνω κατευθείαν με τη συναγρίδα. Ειδικά με τις αλανιάρες δεν σηκώνει να βάζεις μεσάζοντες.
Σου υπόσχομαι πάντως να μην την πέσω ποτέ σε συναγρίδα με τ' αρχικά σου.

January 30, 2007 3:31 PM  

Post a Comment

<< Home