Wednesday, May 23, 2007

Μαγιάτικο λαχτάρησα (1/6)

Ήτανε μια φορά κι ένα καιρό, εδώ στο νησί, ένας χταποδάς. Με μια βάρκα, ένα γυαλί, κι ένα καμάκι γύριζε τις ακτές και μάζευε χταπόδια. Έτσι έζησε κι όλα τα χρόνια τον θυμάμαι να τα πουλά, είτε λιανοπούλι από σπίτι σε σπίτι, είτε να τα ψήνει στα κάρβουνα στο ουζάδικο που είχε σε μια άκρη της πόλης, στο Καμνάκι. Ο Γιώρης ο Κιούκας μου έμαθε πως στη ζωή τα πράγματα αν είναι να συμβούν για πάρτη μας δεν συνομοτεί κανένα σύμπαν. Τα πράγματα είναι πολύ απλούστερα…
-Και πώς γίνεται κυρ-Γιώργη και περνούμε τόσοι ψαροντουφεκάδες κι ερχόμαστε με τη σακούλα μας άδεια κι ύστερα περνάς εσύ κύριος και άβρεχος και με το καλάθι σου ξέχειλο;
-Μα τα δικά μου χταπόδια γράφουνε στην κουκούλα τους Γιώρης Κιούκας…Με περιμένουνε. Εγώ απλά έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα να τα δω στο θαλάμι που με περιμένουνε και σβέλτα-σβέλτα να τα καμακώσω και να τα φέρω απάνω.

Χτες το πρωί κι ενώ έριχνε μια ακόμα σωτήρια και γλυκιά μαγιάτικη βροχή, η Μπάγκα είχε απ’ όλα τα καλά. Σαραβάδες ολόφρεσκοι, με μάτι γυαλιστερό, σκορπίνες που ακόμα πήδαγαν στο μάρμαρο, δράκαινες με κομμένο το φαρμακερό τους όπλο της ράχης, ένα μεγαλούτσικο καπόνι, λούτσοι αραδιασμένοι στη σειρά κατά μπόι, μελανούρια, πετρόψαρα, ένας κουβάς χταπόδια ακοπάνιστα κι άλλα πολλά. Με το που κατέβηκα το Στενό του Γιαλού άκουσα την πρόσκληση:
-Έλα Δημήτρη, έχω σαραβάδες, μόλις ήρθανε.
Ναι, η γυναίκα του ψαρά, ξέρει πως τον προτιμώ τον σαραβά τα τελευταία χρόνια. Αυτός ήτανε το κλειδί για να εισάγω τα παιδιά μου στο μαγικό γευστικό κόσμο των ψαριών. Το κρέας του τόσο τρυφερό λειώνει στο στόμα κι η σούπα του πλούσια-πλούσια, αν και γευστικά θέλει πάντα δυο τριά χανάκια για να ισορροπήσει. Ευχαρίστησα μ’ ένα νεύμα, αλλά δεν ήμουνα σήμερα για τέτοια ψωνισιά. Περάσαμε ολόκληρο χειμώνα με σαραβάδες. Πήγα αριστερά, στου Γιώρη το πόστο. Ανάμεσα στην πλούσια ψαριά του και με τις σκορπίνες να χοροπηδούν (όχι από τη χαρά τους που με είδαν) είχε και τρία μεγάλα μαγιάτικα. Το πιο μικρό ήταν για μένα ότι πρέπει. Δηλαδή κάτι παραπάνω απ’ ότι πρέπει, αφού η τετραμελής μας οικογένεια δεν μπορεί να φάει δυόμιση κιλά μαγιάτικο. Το συγκεκριμένο όμως ψαράκι είχε κάτι ξεχωριστό που με έκανε να δώσω τα 45 ευρώ που μου ζητήθηκαν και να το βάλω στη σακούλα. Έγραφε πεντακάθαρα στο κούτελό του τ’ όνομά μου. Κι άντε τώρα να βρεις στο δρόμο σου ψάρι με τ’ όνομά σου στο κούτελο και να το αγνοήσεις. Αμαρτία απ’ το Θεό! Και οι αμαρτίες τιμωρούνται… όχι στην άλλη μα σε τούτη τη ζωή. Χάιδεψα τον opinel στην τσέπη, σιγουρεύτηκα δηλαδή ότι φέρω τον οπλισμό μου, ρούφηξα έναν καφέ στο καφενείο και πήγα στο μολαράκι να το μελετήσω το θέμα.
Όταν ξανά‘δα το μαγιάτικο ξαπλωμένο στο γνωστό βολικό σημείο που έχω πολλάκις εγκληματίσει (τόσο που με βλέπω postάκι στο «έγκλημα και τιμωρία») κατάλαβα πως έπρεπε να λειτουργήσω βάσει προγράμματος για να το φέρω βόλτα. Απλά πράγματα πλην απαραίτητα. Οι γραφές αλλά και όλοι γύρω οι ιχθυολογούντες αποφαίνονται πως «όχι βραστό …με τίποτα»! Ναι αλλά έχω και δυο παιδιά να ταΐσω και η σούπα όπως και να το κάνεις φτουράει.
Το 'ριξα στο τραγούδι:
"Μαγιάτικο λαχτάρησα ένα ζηλεμένο ψάρι
μα το λαχτάρησα πολύ
κι ήμουν αλάλητο πουλί..."
Βουκολικόν άσμα, μεταφερμένο στα καθ΄ημάς για τις ανάγκες ενός βροχερού πρωινού παρά θιν' αλός!
Οι προτάσεις πέφτανε βροχή:
-Να το κάμεις με τα κρεμμυδάκια… στο φούρνο …πλακί,
-Να μη βάλεις κρεμμύδια… σκορδάκι ντοματούλα και στο τηγάνι σκεπασμένο με την ησυχία του,
-Τύλιξέ το στο λαδόχαρτο με ρίγανη κι αλάτι, άσ'το σε μέτρια φωτιά και θα με θυμηθείς…
-Το πέθανες άμα το βράσεις, σα χαμένο θα πάει.
-Λέω να κόψω την κεφαλή, ένα μουρέλο και την ουρά και να βγάλω μια σούπα με δυο καρότα και πατατούλες!
-Μα καημένε αφού ‘τανε για τέτοια δουλειά δεν του ‘βανες δίπλα και δυο σκορπινάκια να βγάλουνε λίγο ζουμί να νοστιμίσει;
-Δεν ξέρω, θα δω! Τι λες και συ ρε Πέτρο; Έχεις καμιά ιδέα;

-Εγώ μάστορα να σου πω την αμαρτία μου, κατά που σε βλέπω, αν είχες λίγη σούμα εκεί δα στο μολαράκι, το μαγιάτικο δεν προλάβαινε να πάει σπίτι. Σουμόκαυτο θα πήγαινε κάτω. Πιότερο αν είχες και παρέα να σου κάνει αυτιά και όρεξη…
Δώσε μου τώρα τον κόπο μου, γιατί έρχεται καΐκι και πάω κοντά στο ξεψάρισμα να δω αν έχουνε ακόμα φιλότιμο οι ψαράδες.
-Καλά, πάρε τα σπάραχνα και την αντεριά…

-Ουπς, πήγε στον πάτο. Σ'χώρνα μου Πέτρο!
Ή μπας και δεν είσαι ο Πέτρος;
Γιώρη!
Χρηστάκι! …Μπα, ο Πέτρος είσαι, κι είσαστε όλοι ίδιοι π’ανάθεμά σας…

Labels:

26 Comments:

Blogger asteroid said...

Λοιπόν, φίλε μου Δημήτρη, σωρός ξανά οι άγνωστες λέξεις κι οι άγνωστες εικόνες, αλλά χαλάλι, γι' αυτό διαβάζουμε - να μαθαίνουμε!.. Το μαγιάτικο, όμως, το ξέρω - έχουμε δει κάμποσες φορές Θεού πρόσωπο με τα "Πρόσωπα" στις "Σαρδέλλες" με μαγιάτικο και ψητό και σαρδέλλες... Εν τάξει, Μπάγκα και μολαράκι δεν μας έδωσε εμάς ο Θεός, αλλά μ' ό,τι έχουμε πορευόμαστε κι εμείς!
Καλημέρα και βάλτε ένα χέρι, ν' ανοίξει ο καιρός, να γίνει μαγιάτικος - από τον μήνα, όχι το ψάρι!..
:-))

May 23, 2007 7:14 AM  
Blogger Axtapos said...

Καλημέρα!
Απορώ πως τα βολεύεις ρε Δημήτρη, όλα νάναι σωστά και παρόντα στην ώρα τους..Καλά η μπάγκα είναι ακίνητη, περιμένει, ο οπινέλ στην τσέπη, το μαγιάτικο ήρθε αντικαταβολλή, αλλά ο πέλεκαν και η ντίτζιταλ;

May 23, 2007 7:54 AM  
Blogger dimitris-r said...

@αστεροειδής.
Τις άγνωστες λέξεις παρακαλώ ...για να προχωρήσουμε σε ...ελεύθερη απόδοση. Αν και δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τέτοιες.
Για τον καιρό αγαπητέ το "...και χείρα κίνει" δεν έχει πέραση. Ό,τι κάτσει καλοδεχούμενο.
Ωστόσο εύχομαι να 'ναι καλός ο καιρός το τριήμερο γιατί δεν αντέχω να βλέπω άλλα κοριτσάκια σούφτα στο νερό, παπλακισμένα, να κυκλοφορούν στο Ματογιάννι με ανοιχτές σκουπιδοσακκούλες στο κεφάλι, σανδαλάκι στο πόδι και τον αφαλό να στάζει...

@αχταπος.
Καλά ο πελεκάνος δεν θέλει και πολύ. Βαδίζει ή μάλλον πλέει μα στοιχειώδη νοημασύνη εξασφάλισης τροφής. Έχουν μύτη κι ένστικτο οι πελεκάνοι, ακόμα και οι κο-ρο(ϊ)δοπελεκάνοι του νησιού μας. Μόνο τη μνήμη μετανάστευσης έχουν χάσει από καιρό.
Η digital είναι μικρούλα και κουβαλιέται εύκολα (μαζί με το opinel σετάκι)

May 23, 2007 8:29 AM  
Blogger fevis said...

Τον Γιώρη να τον ταϊζετε με ρέγουλα παρακαλώ... Μην μου το χοντρύνετε το πουλί γιατί θέλω να το φωτογραφίσω....Κατά τα άλλα την αγάπη μου και την καλημέρα μου... Α... Και κάτι σελίδες που περιμένω...

May 23, 2007 10:45 AM  
Blogger John boy said...

Ερώτηση Νο 1: Το ψάρι της φωτογραφίας είναι όντως μαγιάτικο; Πως είχα την εντύπωση ότι ήταν κάπως διαφορετικό;

Ερώτηση Νο 2: Το ψάρι της φωτογραφίας πόσο τελικά ζυγίζει; (εφόσον δεν είναι αυτό των 2 1/2 κιλών αλλά κάποιο μικρότερο) κι εγώ γιατί το "κόβω" για τουλάχιστον 2 1/2 κιλά;

Ερώτηση Νο 3: Αν το ψάρι της φωτογραφίας δεν είναι 2 1/2 κιλά, αλλά λιγότερο και δεδομένης της τιμής των 45 €, πόσο πήγε το κιλό, οέο;

Ερώτηση Νο 4: Το μαγιάτικο έχει όντως σχέση με το Μάη; είναι όπως λέμε ...και ο κολιός τον Αύγουστο; τους άλλους μήνες ο εικονιζόμενος συμπαθής και εύγευστος ιχθύς, τι ακριβώς κάνει και κυρίως εμείς ασχολούμαστε μαζί του;

Ερώτηση Νο 5: Τελικά έγινε σούπα, ή κατέληξε...στα κάρβουνα;

Ερώτηση Νο 6: Από που συνάγεται ότι οι γραφές και οι ιχθυολογούντες προτρέπουν: "Όχι βραστό...με τίποτα!";

Ερώτηση Νο 7: Πως μπορεί να γίνει να γράψει και το δικό μου όνομα στο κούτελό του κανένα ψαράκι, που μόνο κάτι βρωμοκέφαλοι έρχονται στο δρόμο μου;

Ερώτηση Νο 8: To εικονιζόμενο πτηνό είναι τελικά ο Γιώρης, ο Πέτρος, ή ο Χρηστάκης;

Ερώτηση Νο 9: Τελικά έχουν φιλότιμο οι ψαράδες;

Ερώτηση Νο 10: Μπα...να μην την κάνω...με τόσες άγνωστες λέξεις δε με σώσει ούτε ο Τεγόπουλος-Φυτράκης!

May 23, 2007 10:50 AM  
Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

Το Εγκλημά σου είναι οι εικόνες που μάς βάζεις να βλέπουμε!
Με κολάζεις. Ζηλεύω τη ζωή στο νησί τον Γιώρη, τον Πέτρο και όλα τα ωραία!

Κάπως θα τιμωρηθείς:)

May 23, 2007 11:17 AM  
Blogger asteroid said...

Αγαπητέ Δημήτρη, επειδή είμαστε και μιας κάποιας ηλικίας, παρακαλώ να παραμείνετε σε λεπτομερείς περιγραφές ψαριών και να αποφεύγετε τις ορεκτικές περιγραφές πιπινίων περιφερόμενων και σταζόντων... Θα πάθουμε τίποτα και θα τόχετε κρίμα στον λαιμό σας... Έλεος!!!
;-))

May 23, 2007 11:18 AM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Ναι, ρε συ! Καλά στα λέει ο Αστεροειδής. Είμαι στο γραφείο και μου τρέχουνε τα σάλια. Και δίπλα έχει μόνο έναν άθλιο «Γρηγόρη»...
Κλαψ!

May 23, 2007 1:16 PM  
Anonymous mpampakis said...

ΠΕΙΝΑΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!!!!!!!!

May 23, 2007 2:07 PM  
Anonymous mpampakis said...

Μην μας κρατάς σε αγωνία: πώς θα το κάνεις τελικά;

("στα κάρβουνα")

Κάτι ακόμη: ο σαραβάς είναι γνωστός και με άλλο όνομα;

Για την σχέση παιδιών με ψάρια δεν κάνει να καυχιέμαι, αλλά ρώτα τον Αθήναιο που έχει δει τον πιτσιρικά μου να πέφτει πάνω σε μπακαλιαράκια σαν την οργή του Θεού επί των αμαρτωλών, χεχεχε!

Την καλημέρα μου Δημήτρη!

May 23, 2007 2:09 PM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Μπαμπάκη, μην τον ρωτάς τον κακόν άνθρωπο που μας φτιάχνει, μας φτιάχνει και μετά μας αφήνει με το πηρούνι στο χέρι...

Στο Multilingula illustrated dictionary of aquatic animals and plants (second edition) που έχει εκδοθεί υπό την αιγίσα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, βρήκα μόνο έναν «σαραβάνο ή σαλούβαρδο ή ποντικό ή πετροσαλούβαρδο» (τι διάλο, σa σεσημασμένος πορτοφολάς!) που είναι της οικογένειας των Γάδων και στα αγγλικά λέγεται forkbeard. Στα φινλανδικά λέγεται luikeroturska αλλά δεν νομίζω να μας αφορά...

May 23, 2007 3:05 PM  
Anonymous mpampakis said...

@Σκύλος της Β.Κ.:
Μου είπε ο Μπάμπης ο Μπετούγιας ότι ο Σώτος ο Σουγιάς θα σε περιμένει στο μπαράκι του Νώντα του Ντουλάπα το βράδυ για να πάτε να κάνετε την δουλειά στον Πετροδαλούβαρδο.

Με άλλα λόγια, σε συγχαίρω για την πρόσβαση σε βιβλία αναφοράς... ;^)

Όσο για τον Mr Φάτε-Μάτια-Ψάρια 2007, θα τον εκδικηθούμε αναλόγως!

May 23, 2007 4:44 PM  
Blogger dimitris-r said...

Χα, έχετε πολύ γέλιο.
Σκύλε είσαι ...γάτος!
Τα λέμε πιο βράδυ...

May 23, 2007 5:21 PM  
Anonymous Gianni said...

Στα μέρη μου έχουμε και εμείς τον αντίστοιχο Γιώρη.
Παιδάκια εμείς μέσα με το ψαροντούφεκο στο ένα χέρι και τη χλωρίνη στο άλλο αλλά από χταπόδια τίποτε και μετά αυτός με το γυαλί προσαρμοσμένο σε κουτί από σαρδέλες (αυτές που είχαν παλιά στα μπακάλικα) και το καμάκι του να μην προφθαίνει τα χταπόδια.
Έτσι έλεγε και αυτός: Γράφουν το όνομά μου!
Τώρα μαζί με τα παιδιά του (κυρίως αυτά) έχει το πιο γνωστό ουζερί της περιοχής.
Τελικά ο Σαραβάς είναι ο "ποντικός";
ΥΓ. Χθες γλυκοκοίταζα το μπουκάλι με το κρασί σου που πήρα από "τους δρόμους". Για άλλη μια φορά είπα να το αφήσω λίγο ακόμη. Φρέσκο είναι ακόμη.

May 23, 2007 5:39 PM  
Blogger asteroid said...

Καλέ μου Σκύλε, μόνο εσύ με καταλαβαίνεις - ο φίλος μου ανελέητος! Όλη μέρα φαντάζομαι αναμαλλιασμένα κοριτσόπουλα, πάνω-κάτω στον Γυαλό, να ψάχνουν σκέπη προσωρινή, με μαλλιά γυαλιστερά απ' την βροχή και λευκά T-shirts κολλημένα πάνω τους, να στάζουν και να στάζουν και να στάζουν...
Και στο γραφείο έχω μόνο μεσήλικες κυρίες ολόγυρα...
:-((

May 23, 2007 7:13 PM  
Blogger dimitris-r said...

@fevis.
Σάμπως μπορούμε να τους ξεχωρίσουμε πια!
Ούνα φάτσα ούνα ράτσα, λέμε!

@john boy.
1. Ναι όντως είναι μαγιάτικο. Μικρό αν υπολογίσεις ότι θα μπορούσε να ήτανε και 50 κιλά.
2.Είναι 2.5 κιλά βαρύ βαρύ.
3. 18 ευρώ το κιλό. Δεν χαρίζουν κάστανα στην Μπάγκα.
4.Το τέλος της Άνοιξης είναι ιδανικό για ψάρεμα μαγιάτικου. Προφανώς τότε διαλέγει τα νερά μας.
5.θα υπάρξει συνέχεια με πρώτη ευκαιρία.
6.Συνήθως για σούπες χρησιμοποιούμε ψάρια διαφορετικά. Πετρόψαρα, σκορπίνες, δράκαινες, χανάκια, σαραβάδες, μπακαλιάρους, μουγγριά. Δεν λέει ας πούμε να κάνεις λιθρίνια σούπα, σαυρίδια, παλαμίδες και γενικότερα τονοειδή. Βέβαια ισχύει το περί ορέξεως αλλά δεν κάνουν σωστό ζουμί. Οι ιχθυολογούντες της πάγκας είναι ...άγρια φυλή! Αλλά θα επανέλθω με τεκμήρια και ντοκουμέντα.
7.Άμα βρίζεις έτσι τα ψάρια δεν πρόκειται να σου δοθεί κανένα.
8.Αγνοώ, αν και δεν βρήκα κανέναν που να τους ξεχωρίζει πια.
9.Βεβαίως και έχουν. Ρώτα και τον Πέτρογιώρη Χρηστάκι.
10.Χάνεις που δεν κάνεις...

@Χοιροβοσκέ.
Να τιμωρηθώ γιατί έτσι κι αλλιώς δεν συμμορφώνομαι προς τας υποδείξεις του Αστεροειδή και της composition doll. Στην ανάγκη Αλικαρνασό... και φάλαγγα.

May 23, 2007 11:36 PM  
Blogger dimitris-r said...

@αστεροειδής.
Τι να κάνω αγαπητέ; Γέμισε ο τόπος. Και στάζουν γαμώτο... Ε, να μην το σημειώσω; Αφού στάζουν!
Τώρα όσο για σας, απ' ότι θυμάμαι είχατε πρόβλημα με τα ψάρια, τώρα και με τα πιπίνια;
Έχετε δίκιο είναι και η ηλικία σας όπως λέτε!

@Σκύλος της βάλια κάλντα.
Ε, και τί; δεν στάζουν τα πιπίνια στου Γρηγόρη; Δοκίμασες μήπως στα Έβερεστ; Στου Θανάση ίσως κάτω στη Μητροπόλεως;

@Ναι Μπαμπακις, σαραβάς είναι ο ποντικός. Αλλά εγώ ποντικούς δεν τρώω. Κατάλαβες; Ούτε τα παιδιά μου. Μπακαλιάρους φρέσκους ναι, πολλούς!
Τσ τσ τσ άκου ποντικός!

May 23, 2007 11:44 PM  
Blogger dimitris-r said...

καληνύχτα!

May 23, 2007 11:44 PM  
Blogger asteroid said...

Δημήτρη, όπως τα λέτε : λόγω ηλικίας, τα βρίσκω σιγά-σιγά με τα ψάρια... Με τα πιπίνια, πάλι, όχι!!!
Καλημέρα!
:-))

May 24, 2007 7:17 AM  
Anonymous kopoloso said...

Δεν έκλεισα μάτι σχεδόν όλη τη νύχτα! Κι όταν, γύρω στις 5:10, τα κατάφερα για λίγα λεπτά, είδα ένα κοντραπούντο όνειρο όπου ο Πέτρος ήταν λέει εφοδιασμένος με γυαλί και καμάκι και σκάναρε το βυθό για σπάραχνα κι αντεριές. Κοπάδια ολόκληρα πολύχρωμων ανθρώπων κολυμπούσαν απεγνωσμένα για να προλάβουν να κρυφτούν κάτω από τα βράχια, να τρυπώσουν σε άδεια όστρακα και συστάδες φυκιών. Έξω στη στεριά, τα μαγαζιά της παραλίας ήταν γεμάτα luikeroturskas που έπιναν καφέ. Χταπόδια πετούσαν τριγύρω κι ο ουρανός ήταν γεμάτος πιπίνια που έσταζαν.

Αν "ξαναφάω" εγώ μαγιάτικο μαγιάτικα -και μάλιστα νυχτιάτικα- ... γράφτε μου.


Καλημέρα.
Στάζουν ακόμη τα πιπίνια στο Ματογιάννι (ελέησωνκαισώσωνημαςαμην);

May 24, 2007 7:59 AM  
Blogger dimitris-r said...

@Σκύλος και Μπαμπάκις.
Πιάσατε συζήτηση που ...νομίζετε ότι με αφορά;
Βολευτείτε εσείς με τους μαϊμού πορτοφολάδες (ά, και μην ξεχνάτε τον Στραβοσουγιά είναι κι αυτός κοσπεντόνι πρώτο, της φυλακής παιδί) του διαδικτύου και μόλις μερέψει η χαρά στη γούλα μου συνεχίζω.
Εκδικηθείτε με τώρα που μπορείτε. Μύθος το ...ψυχρόν της εκδίκησης.

@gianni.
Ωραίος ο Γιώρης σας.
Εσείς όμως εγκληματίσατε για τα καλά με τη χλωρίνη. Όπως και κάτι δικοί μας με τη γαλαζόπετρα. Δεν είναι καλές μέθοδοι αυτές για τα θαλάμια. Τα νεκρώνουν για πολύ μεγάλο διάστημα και δεν ξαναπιάνουν χταπόδι.

Το κρασί μου αγαπητέ δεν το ήπιες στην ώρα του... έπαιξες κι έχασες. Πίνονταν φρέσκο δεδομένου ότι τα θειώδη του ήταν στο ένα τρίτο του κατώτερου αναγκαίου. Το ανοίγεις και το πίνεις όσο ακόμα βολεύει ο καιρός αλλιώς θα 'χεις ξυδάκι να με θυμάσαι. Κάτι είναι κι αυτό...
Ο σαραβάς ναι είναι ο ακαταμόμαστος.
Καλημέρα σου.

Αστεροειδή, να προσέχεις, θα βρέχει "μεσήλικες κυρίες"... "με λευκά T-shirts κολλημένα πάνω τους, να στάζουν και να στάζουν και να στάζουν" ...το τριήμερο. Αυτό έχει να σου προβλέψει ο Ε.Μ.Υ.τσος

May 24, 2007 8:01 AM  
Blogger dimitris-r said...

@Kopoloso.
Ξέρεις τι λένε άμα δεις πελεκάνο στον ύπνο σου.
Να το πω;
Μεγάλη μπουκαπόρτα θα διαβείς με τ' αυτοκίνητό σου, αγριεμένα πέλαγα θα πλεύσεις, μα ήσυχος πια μετά το τέλος το ταξιδιού θ' αράξεις ...στις ακρογιαλιές του Ομήρου. Κι αν ακούσεις ορυμαγδό και κλαπατσίμπαλα την μπουκαπόρτα μην την αρνηθείς να την περάσεις, θα 'ναι γλυκά τα πρωινά εκείνα, τρυγημένα τ' αμπέλια, καλά κοπανισμένα τα χταπόδια και τα ούζα άσπρα σαν το γάλα στο Γιαλό!
Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω, αλλά ονειροκρίτης είν αυτός ότι γράφει δεν ξεγράφει!

May 24, 2007 8:10 AM  
Blogger Axtapos said...

http://www.maestropescador.com/Colaboradores/patzner_robert_a/Phycis_phycis.jpg

Physis physis - Σαλούβαρδος - Σαραβάς - Πετροσαραβάς - πετροσαλούβαρδος - ποντίκι - ποντικόψαρο..

Πετρόψαρο για καλές σούπες με άλλα ψάρια με κάτασπρο κρέας. Βράζει πολύ γρήγορα. Επίσης μαγειρεύετε σύντομα γιατί δεν "κρατάει" στο ψυγείο..
Οι παλιοί ψαροντουφεκάδες ΔΕΝ το χτυπούσαν! Οχι γιατί δεν το έτρωγαν, αντιθέτως! Αλλά είναι ψάρι που "συγκατοικεί" με άλλα μεγάλα ψάρια εύκολα και συνήθως "καθαρίζει" τα αποφάγια των συγκατοίκων του μεγάλων ψαριών..Γι'αυτό το είχαν σαν "προδότη"... Όπου τριγυρνά μεγάλος σαραβάς, ψάχνουν να βρούν "θαλάμι" με καλό ροφό, μεγάλους σαργούς κλπ...

May 24, 2007 10:19 AM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Τελικά τι καμακώνετε σ' αυτό το ποστ; Πιπίνια ή σαλούβαρδους; Με αντηλιακό ή με χλωρίνη; Κι αφού τα καμακώσετε τα μελανούρια πώς τα ψήνετε; Κι αν αποτύχετε με την πρώτη καμακιά, σας ψήνουν το ψάρι στα χείλη;

Θα φάτε καλάααααα....

May 24, 2007 11:34 AM  
Blogger asteroid said...

Δημήτρη, για του λόγου το αληθές μέχρι και φωτογραφία των σταζόντων μεσηλίκων, με τους οποίους με απείλησες, ξετρύπωσα κι έβαλα στο blog μου. Βοήθειά σου!!!
:-))

May 24, 2007 3:02 PM  
Blogger dimitris-r said...

Σωστός ο Ζέπος!

@Σκύλε.
Ο καλός ο καμακέας όλα τα καμακώνει!

@αστεροειδής.
Σπεύδω!

May 25, 2007 3:58 PM  

Post a Comment

<< Home