Monday, October 15, 2007

Spicara Smaris

Πάνε μέρες που είχα την επιθυμία για μια τηγανιά μαριδάκι. Στο Γιαλό όμως είχε μόνο πολύ ψιλό και με το παιδομάζωμα ιχθύων δεν έχω καλές σχέσεις. Έτσι στη σακούλα μπήκαν χριστόψαρα και η τηγανιά έγινε ψαρόσουπα.
Ανάμεσά τους βρέθηκαν και τούτα τα παραστρατημένα ψαράκια, τα οποία και φωτογραφήθηκαν, για να μας δοθεί η ευκαιρία να βρούμε το σ-ίγμα που έχασε μια φίλη αλλά και με την ευκαιρία να καταθέσουμε τον οβολό μας στην blog action day 2007.
Τα μικρά ψαράκια στη φωτογραφία είναι σμαρίδες (spicara smaris) μήκους κάτι παραπάνω από δύο εκατοστά. Μαζί τους και δυο κομμάτια από φύκια τα οποία είναι νοστιμότατα τηγανητά όταν μπερδεύονται αλευρωμένα στην τηγανιά με τις σμαρίδες και το κρεμμύδι.
Αυτά όσον αφορά στη φίλη, χάριν της οποίας -για να την έχει κατά νου κάθε φορά που επιδίδεται στο «νησί» στο ευγενές κι αγαπημένο της άθλημα της ρετσινοκατάνυξης με σμαριδάκι τηγανητό- παραθέτουμε και την απαραίτητη τεκμηρίωση:
Βλ. «Αλιεύματα» δρ. Δημητρίου Π. Παπαναστασίου, εκδ. Ίων, τόμος Α`, σελ.460.

Αλλά να επανέλθουμε στην αλίευση γόνου, και γενικότερα μικρών ψαριών και θαλασσινών. Αναγνωρίζοντας το μέγεθος του προβλήματος η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει κανόνες και ποινές. Έχει ορίσει μάλιστα για το κάθε ψάρι και το ελάχιστο επιτρεπόμενο μήκος (βλ. εδώ)
Σίγουρα δεν θα υπήρχε αλίευση αν δεν υπήρχε ζήτηση. Η παρανομία έπεται, δεν προηγείται. Άρα συνείδηση πρέπει να αποκτήσει όχι μόνο ο ψαράς κι ο έμπορος, αλλά κυρίως ο καταναλωτής. Γιατί μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα γαστρονομικά εγκλήματα που συμβαίνουν στις μέρες μας. Δυστυχώς ο κανόνας είναι στην παγίδα να πέφτουν και καλά μαγαζιά (για να μην πούμε κυρίως αυτά). Φαίνεται πως η εκλεκτή, γκουρμέ πελατεία τους, έλκεται από τέτοιες λιχουδιές. Έτσι γαριδάκι, καραβιδούλα, σμαριδάκι, αθερίνα κι εκείνο το πολύ μοδάτο τρίποντο άντε το πολύ τετράποντο μπαρμπουνάκι, αποκαλύπτουν στο πιάτο ότι πράγματι small is beautiful, όπως επιβεβαιώνουν και τον κανόνα ότι τα ετερώνυμα έλκονται. Έτσι όσο πιο χοντρή η κοιλιά του καταναλωτή τόσο πιο αδύνατα τα βρώσιμα βρέφη στο πιάτο του.
Η αλυσίδα ψαρά – ιχθυέμπορα - εστιάτορα, σπάει με την άρνηση του καταναλωτή χάριν του οποίου γίνεται η γονοκτονία. Να νοιώσει δηλαδή ο πωλητής ως αντιοικονομική την επιλογή του. Αυτός είναι ο στόχος. Το γράψαμε παλιότερα, ήρθε προχτές και το ΟΙΚΟ της Καθημερινής (Οκτ. 2007) να μας το υπενθυμίσει.
Αλλά εμείς είμαστε μάλλον ρομαντικοί όταν τα γράφουμε αυτά.

Την εφαρμογή των νόμων ίσως θα ήταν πολυτέλεια να την ζητήσουμε μιας και το κύκλωμα που φροντίζει το τραπέζι μας ανασαίνει με δοσοληψίες που συμβαίνουν κάτω απ’ αυτό.
Δυστυχώς.

Παραθέτουμε πίνακα με τα κυριότερα αλιεύματα και το μικρότερο επιτρεπτό μέγεθος κι ο καθένας ας πράττει κατά συνείδηση:
Γαύρος 9 cm
Γλώσσα 20 cm
Γόπα 10
Κέφαλος 16
Κολιός 18
Κουτσομούρα 11
Λαβράκι 25
Λυθρίνι 15
Μουρμούρα 20
Μπακαλιάρος 20
Μπαρμπούνι 11
Ξιφίας 120 (χωρίς το ρύγχος)
Πεσκανδρίτσα 30
Ροφός 45
Σαρδέλα 11
Σαργός 23
Σαργός κοινός 15
Σαφρίδι 15
Σκουμπρί 18
Σπάρος 12
Στήρα 45
Σφυρίδα Aσπροκηλίδωτη 45
Σφυρίδα γκρίζα 45
Τόνος ερυθρός 80 (ή 10 κιλά)
Τόνοςκιτρινόπτερος 3,2 κιλά
Τσιπούρα 20
Φαγκρί κοινό 18
Φρίσσα 10
Οξύρρυγχοι 120
Αστακός(μήκος κεφαλοθώρακα) 9
Αστακογαρίδα 30ή 10,5 (μήκος κεφαλο-θώρακα)
Καραβίδα 7 ή 2 (μήκος κεφαλο-θώρακα)
Κόκκινη γαρίδα 2 (μήκοςκεφαλο-θώρακα)
Μεγάλο χτένι 10
Κοχύλια 2.,5
Αχιβάδες 2,5
Χταπόδι 500 gr
Λοιπά είδη 8

Labels: ,

27 Comments:

Blogger Κυρ Μανουήλ said...

Για τον γλάρο δεν μας λέτε. Εμένα ξέρετε μ' αρέσει η γλαρόσουπα!

October 15, 2007 10:28 AM  
Blogger Αθήναιος said...

Γεια σου μεγάλε Δημήτρη! Έξοχο ποστ!

October 15, 2007 11:43 AM  
Anonymous Gianni said...

"Έτσι όσο πιο χοντρή η κοιλιά του καταναλωτή τόσο πιο αδύνατα τα βρώσιμα βρέφη στο πιάτο του."
Και όσο πιο άδειο το κεφάλι του θα πρόσθετα αξεπέραστε Δημήτρη μας!

October 15, 2007 12:59 PM  
Blogger Τζων Μπόης said...

Μια ερώτηση προς ναυτιλομένους:

Αν παρουσιαστεί μπροστά στη μύτη μας (έστω σε ένα τραπέζι) φρεσκοτηγανισμένος γόνος (π.χ. καλαμαριού) θα πούμε όχι;

Αν τον δούμε (τον γόνο εννοείται) σε λίστα ψαροταβέρνας δεν θα τον παραγγείλουμε και από πάνω θα καταγγείλουμε και τον κάπελα;

Προσφάτως, αντιμετώπισα και τα δύο διλήμματα, κι όχι μόνο εγώ αλλά και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι υποτίθεται κόβονται για τα περιβαλλοντικά και τα οικολογικά.

Το αποτέλεσμα ήταν ο συμπαθής γόνος να εξαφανιστεί εν ριπή οφθαλμού από τα πιάτα.

Τελικά τα κάνω τελικά κέφι κάτι τέτοια...
Οικολογία-οικολογία και ο ακτιβισμός-ακτιβισμός, αλλά και η γκουρμεδιά-γκουρμεδιά!
Αυτό δα έλειπε!

October 15, 2007 2:04 PM  
Blogger tsaperdona said...

μόλις ακυρώσατε την μισή μου διατροφή

υγ ας είναι
υγ είχα που είχα να προσέχω την ποσότητα, τώρα θα προσέχω και τα μεγέθη!

October 15, 2007 2:11 PM  
Anonymous mpampakis said...

Μπράβο ρε Δημήτρη. *Αυτό* είναι ποστ για ημέρα περιβάλλοντος. Άψογος!

ΥΓ: "Λοιπά είδη"; Οτιδήποτε δεν είναι στην λίστα δλδ;

October 15, 2007 2:37 PM  
Blogger Αθήναιος said...

Τζων Μπόϋ, εγώ θα πω όχι και πλέον λέω όχι και στο κυνήγι, με τεράστιο πόνο ψυχής...

October 15, 2007 2:41 PM  
Blogger Τζων Μπόης said...

Oκ λοιπόν, λέμε το ΟΧΙ, πιο φανατικά και από το όχι του Μεταξά, σε τι άλλο να πούμε ΟΧΙ όμως;

όχι στα δερμάτινα ρούχα,
όχι στα δερμάτινα παπούτσια (πλέον δερματίνες, πλαστικά, πάνινα ή καλύτερα από ντρίλι της κατοχής;)
όχι στην κατανάλωση ρεύματος μέσω της χρήσης των Η/Υ (με τόσο blogging φαντάζεται κανείς την οικολογική καταστροφή που δημιουργούμε;)

Συμφωνώ στα όχι, αλλά για να είμαι ειλικρινής, αυτό το οποίο δεν ακούω γενικότερα είναι τα ¨ναι¨, με άλλα λόγια καλή η άρνηση, αλλά με αρνήσεις δεν χτίζεται το μέλλον. Αυτό το οποίο χρειαζόμαστε είναι νέες προτάσεις, ιδέες, πρωτοβουλίες, φαντασία, ανατροπές, κοινωνικές συναινέσεις, μια νέα πνοή απαλλαγμένη από εμμονές, κομματικές αγκυλώσεις, ιδεολογικούς σολοικισμούς!
Μακριά το πήγα, αλλά νομίζω ότι στην Ελλάδα αντιλαμβανόμαστε τον ακτιβισμό ως απόρριψη κι όχι ως μια έκφραση απλών, ρεαλιστικών προτάσεων.

Ειρήσθω εν παρόδω και πριν καταχραστώ περισσότερο τον χώρο, οι κάδοι ανακύκλωσης στη γειτονιά μου ¨λάμπουν¨ από καθαριότητα!!!

October 15, 2007 2:55 PM  
Blogger administrator said...

Η αλυσίδα ψαρά – ιχθυέμπορα - εστιάτορα, σπάει με την άρνηση του καταναλωτή arkei o katanalwtis na ksupnisei kapote..

October 15, 2007 4:32 PM  
Blogger administrator said...

ypokeimenikos.blogspot.com

October 15, 2007 4:32 PM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Συγνώμη, πώς αλλιώς είπατε ότι λέγεται η αρσενικιά σμαρίδα; Γαμιάς;;;;;
Έτσι εξηγούνται όλα!

October 15, 2007 4:33 PM  
Blogger dimitris-r said...

@kyr manouel.
Να μην περιμένετε ότι εγώ θα σας στερήσω το δικαίωμα να απολαμβάνετε το αγαπημένο σας έδεσμα. Πλην όμως δεν θα σας το μαγειρέψω κιόλας.

@Αθήναιος.
Να 'σαι καλά. Εδώ κόψαμε άλλα κι άλλα, όπως π.χ. τα μυαλά... Αν και ορισμένοι αντί να κόψουν τα μοσχαρίσια, κόψανε επαφή με το δικό τους.

@gianni.
Η κοιλιά η δικιά μου καθώς και των επισκεπτών του μπλογκ μου εξαιρούνται!

@τζων μποης
'Ελα βρε, τόσα λόγια για να αντιπαρατεθείς σε μια θέση με την οποία συμφωνείς αλλά κρίνεις ότι οι άλλοι δεν ανταποκρίνονται στα της Εσπερίας πρότυπα;
Αν με ρωτάς, ούτε παραγγέλλω, ούτε καταγγέλω, ούτε κι επιβάλλω τα γούστα μου στους συνδαιτυμόνες μου.

October 15, 2007 4:59 PM  
Blogger dimitris-r said...

@tsaperdona.
Ελάτε τώρα, μια χαρά τα πάτε.
Δεν θα μας πείσετε τώρα πως ό,τι συμβαίνει μπροστά στα μάτια σας στις κουζίνες που άλητεύετε σας αφήνει ασυγκίνητη.

@mpampakis.
Το ποστ γράφτηκε σήμερα το πρωί. Δεν είχα πάρει χαμπάρι μιας και δεν e-βολτάρω πολύ. Έλαβα όμως mail σήμερα το πρωί από φίλο κι έτσι ένα post αφιερωμένο εξαιρετικά βρήκε και πολιτικό στόχο. Αλλά είπαμε ...ο καθένας αναφέρεται στο περιβάλλον του! Αυτό είναι που σαν δράση βρήκα ενδιαφέρον.

@administrator.
Είπαμε:
κατά συνείδηση, όσοι έχουν τέτοιο πράγμα.

@σκύλος της βαλια κάλντα.
Το πρόσεξες ε; Αλλά τί λαγωνικό θα 'σουνα!

October 15, 2007 5:19 PM  
Blogger Τζων Μπόης said...

δεν συμφώνησα με τίποτα, δεν αντιπαρατέθηκα με κανέναν, δεν επέβαλα το παραμικρό, δεν παραγγέλνω ποτέ γιατί απλά βαριέμαι τους καταλόγους (όλοι τα ίδια λένε), δεν κατήγγειλα κατά ανάγκη κάτι, δεν προβάλω τα γούστα μου, αλλά απλά τις απόψεις μου (οι οποίες ενίοτε είναι αιχμηρές) και κυρίως αγνοώ παντελώς τα της Εσπερίας πρότυπα...

όσο για τα πολλά τα λόγια, αυτό είναι πράγματι γεγονός, την επομένη θα αρκεστώ στη σιωπή μου

October 15, 2007 6:08 PM  
Blogger dimitris-r said...

@τζών μπόης.
Η σιωπή είναι δικαίωμα.
Το μπλόγκινγκ είναι επικοινωνία και χαλάρωση.
Χαλάρωσε λοιπόν και σε πρώτη φάση μην τρως γόνο, δείχνει να σε χαλάει.
Δεν έχει νόημα μια άνευ λόγου παρεξήγηση εδώ, όταν μάλιστα λύνεται με μια απλή δεύτερη ανάγνωση στα σχόλια και μ' ένα ποτάκι εν ευθέτω...

October 16, 2007 12:09 AM  
Blogger Composition Doll said...

Τι να πω! Έχω μείνει άφωνη! Όχι μόνο από το (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΤΑΤΟ) ποστ, αλλά και από την πληθώρα των πληροφοριών. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνεται πως τα φύκια δεν αντικαθιστούν μόνο τις μεταξωτές κορδέλες, αλλά αποτελούν και πρώτης τάξεως μεζέ. Όσο για το "γαμιάς" της αρσενικής μαρίδας τι να πω!!! Θαυμάζω εξίσου με το βαλιοκαλντόσκυλο.

(Ερώτηση κρίσεως: νομίζετε πως, από τούδε και στο εξής, δύναμαι να αποκαλώ τον καλό μου "σμαρίδα" μου;)

Φιλιά στη μούρη σας.

October 16, 2007 1:01 AM  
Blogger dimitris-r said...

Αυτά είναι λεπτά εσωτερικά θέματα.
Μπορείτε ωστόσο να απευθυνθείτε στον κ. Ασκητή σε πρώτη φάση, φοβάμαι μην του 'ρθει ξαφνικό.

October 16, 2007 8:38 AM  
Anonymous Λουΐζα Κ. said...

Του κ. Ασκητή; Δεν νομίζω. Το πολύ-πολύ, να της προτείνει πριν το πει αυτό, να φοράει μόνο ένα φύκι ;-)

(οικοδεσπότη: έσκισες!)

October 16, 2007 9:33 AM  
Blogger witch of daffodils said...

πολύ καλό Δημήτρη, as usual..

October 16, 2007 9:51 AM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

@ CD: ναι, τον καλό σας μπορείτε να τον αποκαλείτε «σμαρίδα» αλλά μόνο μετά το φύκι-φύκι!

October 16, 2007 2:24 PM  
Blogger Composition Doll said...

Βαλιοκαλντόσκυλο, είστε ένας ογκόλιθος του βλόγινγ!!! Υποκλίνομαι!

October 16, 2007 4:28 PM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Μα τι λέτε; Εσείς, μια μητριάρχις του είδους, καταδέχεστε έναν ταπεινό σκύλο, ανάξιο ακόμα και να ξαπλώσει στο χαλάκι της εισόδου σας;

October 16, 2007 4:46 PM  
Blogger dimitris-r said...

@λουΐζα.
Και ...φίκια σκίζουμε, λέμε.

@witch of daffodils.
Κι εσείς as usual μου ανεβάζετε τα γράδα και στο τέλος θα εξατμιστώ. Αυτό μάλιστα λένε είναι χειρότερο από καλάμι!

@βρε σκύλε,
Αυτό το φίκι γράφετε με γιώτα. Είναι ξένη λέξη.

@c.d. - γαβ.
Να προσθέσω (μόλις τελειώσετε) ότι την πιθανότητα να ανταποκριθεί ο λεγάμενος "σμαρίδας" και να αποκαλέσει την φέρουσα το φύλλο φυκής: ..."ζαργάνα μου", πώς την βρίσκεται;
Ως γνωστόν "συνυποδηλωτικά χρησιμοποιείται για την εκδήλωση του ανδρικού θαυμασμού στο γυναικείο φύλο. Έχει λαϊκή προέλευση και είναι συνώνυμο του μανίτσα".
Οποία η θέσις της φυκηφορούσας πλην φικευάμενης που κατά δήλωσή της δεν αγαπάει τα ψάρια;

October 16, 2007 11:49 PM  
Blogger dimitris-r said...

...κι όταν λέμε βρίσκεται εννοούμε βρίσκετε.

October 16, 2007 11:59 PM  
Blogger Composition Doll said...

Δημήτρη, καθαρισμένα τα τρώω, βρε! :P :P :P

October 17, 2007 12:50 AM  
Blogger dimitris-r said...

Να υποθέσω ότι και η σμαρίδα σου προσφέρεται ξεκοκκαλισμένη!

October 17, 2007 2:11 AM  
Blogger Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα said...

Ο Χριστός και η Παναγία! Βρε σεις, κάνετε τη μαρίδα φαλαινοκαρχαρία!

October 17, 2007 3:01 PM  

Post a Comment

<< Home